Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżący A. Z. i R. Z. – reprezentowani przez fachowego pełnomocnika w dniu [...] lutego 2018 r. złożyli w Urzędzie Pocztowym "[...]" przesyłkę poleconą zaadresowaną do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J., a zawierającą skargę na postanowienie tegoż Kolegium z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia w zakresie dotyczącym ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017., poz. 1369) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W myśl z kolei art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] stycznia 2018 r. To z kolei oznacza, że ustawowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (o czym pouczenie zamieszczono w części końcowej zaskarżonego postanowienia), upływał w dniu [...] lutego 2018 r. (piątek), natomiast skarga została nadana pocztą w dniu [...] lutego 2018 r. (poniedziałek), a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono z kolei w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.