Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z. D. jest decyzja Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu T. z dnia [...]r. nr [...]odmawiającą przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Decyzją z dnia [...]r. Starosta Powiatu T. odmówił skarżącej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu rejestracji tj. w dniu [...]r. Pani Z. D. udokumentowała staż pracy w wymiarze przekraczającym 30 lat i na tej podstawie nabyła prawo do zasiłku przedemerytalnego (decyzja Starosty Powiatu T. z dnia [...]r. nr [...]). Następnie pismem z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, jako załączniki przedstawiła zaznania świadków, potwierdzające jej zatrudnienie w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od [...]r. do [...] r. i stwierdziła, że jej staż pracy przekracza [...] lat zatem na podstawie art. 37 k ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz.56 ze zm.) przysługuje jej prawo do świadczenia przedemerytalnego. Po przeprowadzeniu postępowania organ pierwszej instancji ustalił, że po doliczeniu okresu pracy skarżącej w gospodarstwie rolnym rodziców, okres uprawniający do emerytury wynosi [...] lata [...] miesięcy i [...] dni, a nie jak skarżąca twierdzi [...] lat i [...] dni Rozbieżności w wyliczeniach spowodowane są nie zaliczeniem przez organ do okresu zatrudnienia dwóch ostatnich miesięcy pracy Pani Z. D. w Spółdzielni Pracy [...]we W. (tj od [...]r. do [...]r.).
Z dokumentów wynika bowiem, że skarżąca zatrudniona w tym zakładzie jako szwcz -chałupnik nie uzyskała za ostatnie dwa miesiące pracy wynagrodzenia. Z przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wynika, że do okresu zatrudnienia wymaganego do nabycia uprawnień do świadczeń z Funduszu Pracy zalicza się okresy pracy nakładczej pod warunkiem osiągniecie z tego tytułu co najmniej najniższego wynagrodzenia.
Od decyzji tej skarżąca odwołała się wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i zarzuciła, że w dniu [...]r. przedstawiła swoje świadectwa pracy w Urzędzie Pracy wraz z udokumentowaniem zatrudnienia w gospodarstwie rolnym i pracownik Urzędu stwierdził, że jej staż przekracza [...] lat pracy i uprawnie do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. Nie przyznano jednak tego świadczenia. Skarżąca twierdzi, że jej staż pracy wynosi [...] lat i [...] dni. Ponadto zarzuca, że gdyby została poinformowana prawidłowo mogła przepracować brakujący okres, do [...] lat. Dlatego wnosi o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji i wskazał, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) osoby, które przed dniem 1 stycznia 2002 r. zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniły warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego zachowują do niego prawo na dotychczasowych zasadach. W dniu rejestracji skarżąca nie spełniała warunków uprawniających do nabycia świadczenia przedemerytalnego określonych w art. 37 k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 r. Warunki określone w tym przepisie w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2002 r. nie mają zastosowania do skarżącej, gdyż nie dotyczą osób, które zarejestrowały się przed wejściem w życie tych przepisów.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Pani Z. D. zarzuca, iż przepracowała [...] lat i [...] dni oraz ukończyła [...] lat życia zatem przysługuje jej prawo do świadczenia przedemerytalnego zgodnie z przepisami obowiązującymi w 2001 r. Okres zatrudnienia w Spółdzielni [...]we W., zdaniem skarżącej, winien być przyjęty na podstawie danych wynikających ze świadectwa pracy, a nie na podstawie informacji o zarobkach wystawionych przez " Zakład Archiwalny Składnica Akt H. F. w oparciu o zarchiwizowane dokumenty, bez gwarancji ich kompletności, w którym brakuje informacji o zarobkach za [...] i [...]r. ". Jedynym wiarygodnym dokumentem potwierdzającym okres zatrudnienia jest, w ocenie skarżącej, świadectwo pracy.
W odpowiedzi Wojewoda D. wniósł o oddalenie skargi i powtórzył argumentację zawartą w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie upsa.
Oceniając zaskarżone orzeczenie w tym zakresie należy stwierdzić, iż żadna z wskazanych w art. 145 §1 pkt 1 upsa okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła.
W sprawie sporny jest okres uprawniający skarżącą do emerytury jaki organy administracji winny przyjąć ustalając prawo do świadczenia przedemerytalnego.
Skarżąca twierdzi, iż winien to być okres [...] lat [...] dni, który wynika z przedstawionych przez nią świadectw pracy w tym ze świadectwa pracy w Spółdzielni Pracy [...]we Wrocławiu oraz z zeznań świadków potwierdzających pracę skarżącej w gospodarstwie rolnym jej rodziców. Organy obu instancji zakwestionowały, wynikający ze świadectwa pracy wystawionego przez Spółdzielnię Pracy [...]we W., okres pracy od [...] do [...]r. jako okres uprawniający do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. Ustalono bowiem, że skarżąca zatrudniona była w Spółdzielni [...]w systemie pracy nakładczej jako szwacz -chałupnik i za miesiące [...] i [...]r. nie otrzymała wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w dniu zarejestrowania się Pani Z.D. jako osoby bezrobotnej (tj w dniu [...]r.) - świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli:
- 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, lub
- 2) w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła co najmniej 55 lat kobieta lub 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub
- 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat kobieta i 40 lat mężczyzna, lub
- 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego roku rozwiązania stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1 poz. 1 ze zm.).
Uwzględniając, iż skarżąca w dniu rejestracji w urzędzie pracy miała [...] lat, rozwiązanie ostatniej umowy o prace nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w przedmiotowej sprawie zastosowanie mógłby mieć art. 37 k ust. 1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jeśli okres uprawniający do emerytury skarżąca udokumentowała w wymiarze co najmniej 35 lat. Warunki nabywania prawa do świadczeń emerytalnych określono w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz.1118 ze zm.). Z art. 5 ust. 1 tej ustawy wynika, że przy ustalaniu prawa do emerytury i renty i obliczaniu ich wysokości uwzględnia się, okresy składkowe, o których mowa w art. 6 i okresy nieskładkowe, o których mowa w art.
- 7. Zgodnie z art. 6 ust.2 pkt 11 za okresy składkowe uważa się również przypadające przed dniem 15 listopada 1991 r. okresy wykonywania na obszarze Państwa Polskiego pracy nakładczej:
- a) objętej obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, za które opłacono składkę na to ubezpieczenie lub w których występowało zwolnienie od opłacania składki,
- b) przed dniem objęcia obowiązkiem ubezpieczenia z tego tytułu, jeżeli w tych okresach osoba wykonująca taką pracę uzyskiwała wynagrodzenie w wysokości co najmniej połowy obowiązującego najniższego wynagrodzenia, określonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1974 r. Nr 24, poz.141 ze zm.).
Pani Z.D. jak wynika ze świadectwa pracy w okresie od [...]r do [...]r. zatrudniona była jako szwacz - chałupnik i otrzymywała wynagrodzenie w wysokości [...]zł/godzinę. Za [...] i [...]r. nie otrzymała wynagrodzenia, co wynika z zaświadczenia wystawionego na podstawie kartotek zarobkowych w dniu [...] r., a zatem organy orzekające w sprawie zasadnie, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przyjęły, że brak podstaw do zaliczenia tego okresu jako uprawniającego do ustalenia prawa do emerytury, a tym samym zaliczenia tego okresu jako uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego.
Oznacza to, że Pani D. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy tj. do [...]r. udokumentowała okres uprawniający do emerytury w wymiarze [...] lat [...]miesięcy i [...] dni nie spełniała zatem także wskazanego w art. 37k ust.1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w brzmieniu obowiązującym w dniu 19.12.2001r.) warunku uprawniającego do otrzymania świadczenia przedemerytalnego.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, wyrażonego w skardze, iż ustalenie okresu uprawniającego do emerytury, także w przypadku zatrudnienia w systemie pracy nakładczej, winno odbywać się wyłącznie na podstawie świadectwa pracy. Świadectwo pracy nie jest dokumentem urzędowym. Zawiera jedynie fakty wskazane w art. 97 Kodeksu pracy. Świadectwo pracy nie tworzy praw podmiotowych, ani ich nie pozbawia. Nie ma zatem cech wyłączności w zakresie dowodowym odnośnie tych praw. "Dowód przeciwko stwierdzeniom czy brakowi stwierdzeń w świadectwie pracy, jako dokumencie, w ramach postępowania o konkretne roszczenie może być przeprowadzony w każdym czasie, także po upływie terminów z art. 97 §2 - Kodeksu pracy" - z wyroku Sadu Najwyższego z dnia 17.05.1996 r. I PRN 40/96, Prok. i Pr. 1996/10/58. Przedstawione przez skarżącą świadectwo pracy zawierało wszystkie elementy wymagane przepisami art. 97 §2 Kodeksu pracy i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 listopada 1974 r. (Dz.U. z 19974 r. Nr 45, poz.269 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie jego wydania tj. 31 sierpnia 1990 r..
Brak było zatem danych o wysokości wynagrodzenia w poszczególnych miesiącach. Dane te jako niezbędne do ustalenia okresu uprawniającego do emerytury, a tym samym także okresu pracy uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego, organ orzekający w sprawie zobligowany był ustalić na podstawie innych dowodów niż świadectwo pracy. Dowodem tym jest zaświadczenie o wynagrodzeniu uzyskanym przez skarżącą w poszczególnych miesiącach pracy w Spółdzielni Pracy [...]we W. Skarżąca nie przedstawiła, żadnych innych dowodów, które poddałyby w wątpliwość wiarygodność tego zaświadczenia. W ocenie Sądu brak zatem podstaw do kwestionowania tego dokumentu jako dowodu w postępowaniu przeprowadzonym przez organy administracji.
Kierując się przedstawionymi wyżej względami Sąd pomimo niepełnej argumentacji prawnej podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięci, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.