Uzasadnienie
W skardze złożonej na wyżej oznaczoną uchwałę Wojewoda D.- jako organ nadzoru nad działalnością gminy (art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. z 2001 r., Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.))- zarzucił, iż podjęta ona została z istotnym naruszeniem art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 391 ze zm.) oraz § 1 pkt 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie szczegółowego sposobu określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych (Dz. U. poz. 299). Organ nadzoru wskazał, że uchwała jest niekompletną regulacją, gdyż – mimo wymogów wynikających z § 1 pkt 2 i 3 ww. Rozporządzenia- nie zostały w niej określone zabiegi sanitarne i porządkowe związane ze świadczonymi usługami, jakie musi wykonywać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na opróżnianie zbiorników bezodpływowych. Nie określono także miejsca, gdzie będą przekazywane nieczystości ciekłe.
W odpowiedzi na skargę Gmina D. wniosła o umorzenie postępowania wskazując, że Rada Gminy w ramach samokontroli uwzględniając zarzuty skargi podjęła nową uchwałę w przedmiotowym zakresie (uchwała z dnia...).
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jest to jedna z "innych przyczyn" bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego skutkująca jego umorzeniem (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały i podjęcia (przy uwzględnieniu w całości zarzutów skargi) nowej uchwały w tym zakresie. Zaskarżona uchwała nie weszła jeszcze w życie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.