Uzasadnienie
M. N. wniósł w niniejszej sprawie skargę na Sąd Okręgowy we Wrocławiu oraz postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie sygn. III A Ua 1284/02 w przedmiocie odrzucenia apelacji skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2001 r. sygn. IXIU 2476/01.
Sąd zważył co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 omawianej ustawy. Z wyżej powołanych przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do kontroli prawidłowości działań podejmowanych przez sądy powszechne, czy wydawanych przez te sądy orzeczeń.
Wniesiona w niniejszej sprawie przez M. N. skarga na Sąd Okręgowy we Wrocławiu oraz postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie sygn. III A Ua 1284/02 w przedmiocie odrzucenia apelacji skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2001 r. sygn. IXIU 2476/01 nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego.
W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).