Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] T. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...], nr [...], którą wniesiono sprzeciw w sprawie zgłoszenia przez T. K. budowy budynku tymczasowego w miejscowości S., działka nr [...], AM – 1, obręb S., jednostka ewidencyjna S. Ś. – obszar wiejski.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia [...], wezwano pełnomocnika skarżącego do: uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych) oraz usunięcia braku formalnego skargi, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniach pouczono, że uchybienie wskazanemu terminowi będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia [...] (k. 13 akt sądowych).
Jak wynika z akt sprawy, wpis sądowy nie został uiszczony, a brak formalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W niniejszej sprawie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone, zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., pełnomocnikowi skarżącego dnia [...]. Termin 7-dniowy do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem [...]. Wobec tego, że należna opłata nie została uiszczona w zakreślonym terminie, należało skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Drugim z powodów odrzucenia skargi jest nieuzupełnienie jej braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W myśl zaś art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nieprzedłożenie dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego do działania przed sądami administracyjnymi, w sytuacji, w której strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu, w trybie art. 49 p.p.s.a. Jeżeli jednak we właściwym (siedmiodniowym) terminie brak ten nie zostanie uzupełniony, to wówczas skarga podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie załączył do skargi dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego do działania przed sądami administracyjnymi, co wobec treści art. 46 § 3 w zw. z art. 36 pkt 1 p.p.s.a., należy traktować jako brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane do pełnomocnika, zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., jednakże brak ten nie został uzupełniony w zakrojonym wyżej 7-dniowym terminie. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.