Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...]r. Związek Kupców w L. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta L. Nr [...] z dnia [...]r. o ustaleniu dla firmy A Sp. z o.o. w B. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy pawilonu wielobranżowego wraz z przyłączami i parkingami przy ul. Z. w L. Wnioskodawca zarzucił, iż wymieniona decyzja nie jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, w decyzji tej nie ograniczono również wielkości obiektu ani powierzchni sprzedaży planowanego obiektu.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., działając na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 17 pkt 1 oraz art. 158 § 1 w związku z art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia [...]r. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowani terenu dla budowy pawilonu wielobranżowego z przyłączami i parkingami na działkach nr [...] i [...] przy ul. Z. w L. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w wyniku wniosku Związku Kupców w L. postanowieniem z dnia [...]r., powołując się na art. 31 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności w/w ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta L. Po przeprowadzeniu postępowania i dokonaniu analizy akt sprawy Kolegium ustaliło, iż sporna inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., uchwalonego przez Miejską Radę Narodową uchwałą nr [...] z dnia [...]r. oraz zmianą do planu zatwierdzoną uchwałą Rady Miejskiej L. Nr [...]z dnia [...]r. i zmianą zatwierdzoną uchwałą Rady Miejskiej L. Nr [...] z dnia [...]r.
Zgodnie z rysunkiem planu teren objęty wnioskiem usytuowany jest na obszarze oznaczonym symbolem A 67 MW, dla którego na str. 23 tekstu planu określono przeznaczenie jako tereny mieszkalnictwa wielorodzinnego; strefa ochrony konserwatorskiej typu "B"; dopuszczalne natężenie hałasu: dzień - 50 dB(A), noc - 40 dB(A); kształtowanie zabudowy uzupełniającej w nawiązaniu do charakterystycznych cech istniejącego układu przestrzennego. Jednocześnie dla obszarów o symbolu MW określono użytkowanie uzupełniające (z ograniczeniami określonymi w ustaleniach szczegółowych i wynikającymi z konieczności spełnienia Sygn. akt IISA/Wr 2048/02 2 obowiązujących warunków technicznych i przepisów szczególnych) jako: mieszkalnictwo jednorodzinne, usługi komercyjne i publiczne, obsługi komunikacji(garaże, parkingi), infrastruktura komunalna i zieleń.
Stosownie do przepisu art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu jest nieważna jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli więc ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie są sprzeczne z ustaleniami planu to nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji, o których mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. rozpoznając ponownie sprawę, na skutek złożenia w trybie art. 127 § 3 k.p.a. przez Związek Kupców w L. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium w uzasadnieniu decyzji podtrzymało dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji z dnia [...]r.
W skardze na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Związek Kupców w L. wniósł ojej uchylenie jako naruszającą prawo.
Skarżący zarzuca, że teren na którym planowana jest sporna inwestycja, w planie zagospodarowania przestrzennego miasta L. przeznaczony jest pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne wysokie (MW), strefa ochrony konserwatorskie typu "B" oraz jako uzupełniające dopuszczono - usługi komercyjne, co narusza plan w ten sposób, że nie można lokalizować na tym terenie "supermarketu".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z normami prawa materialnego, jak i normami prawa procesowego. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z istoty sądowej kontroli administracji wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn, niż podniesione przez stronę skarżącą.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję wydano w trybie postępowania nieważnościowego, na skutek rozpoznania wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wszczęło z urzędu na żądanie organizacji społecznej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta L. z dnia [...]r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu wielobranżowego wraz z przyłączami i parkingami w L. przy ul. Z. Podkreślić należy, że przepisy k.p.a. tylko w przypadku określonym w art. 31 tej ustawy, przewidują wydanie odrębnego orzeczenia (postanowienia) w przedmiocie wszczęcia postępowania. Inicjatywa organizacji społecznej w sprawie dotyczącej innej osoby może przybrać różne postaci: żądania wszczęcia postępowania w sprawie innej osoby; żądania wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia do udziału w nim; żądania dopuszczenia do postępowania już toczącego się w sprawie zawisłej przed organem administracyjnym w każdej instancji i każdym trybie; ubiegania się o zgodę organu administracyjnego na przedstawienie swojego poglądu w sprawie (patrz KPA.Komentarz. B.Adamiak J.Borkowski, Wyd. BECK 1996).
Wydanie postanowienia w trybie art. 31 § 2 k.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu, ale z wyniku inicjatywy organizacji społecznej, przesądza o dopuszczeniu tej organizacji społecznej do udziału we wszczętym postępowaniu, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Tak więc dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu wszczętym w trybie art. 31 § 2 k.p.a., przesądza co do zasady o przysługujących jej formalnych uprawnieniach procesowych, w konsekwencji oznacza to, że przysługuje jej również prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Jednakże należy pamiętać, że w pierwszym rzędzie organ administracji publicznej powinien rozważyć, zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a., przesłanki
Sygn. akt IISA/Wr 2048/02 4 inicjatywy procesowej organizacji społecznej, tj. jej statutowy cel oraz względy interesu społecznego. Każdy cel ujęty w statucie może uzasadniać wystąpienie z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego - jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działania organizacji społecznej. Legitymacja procesowa organizacji społecznej w sprawie dotyczącej innej osoby będzie określona tymi postanowieniami statutu, które wskazują cel działania całej organizacji oraz jej organów. Tak więc uzasadnienie udziału konkretnej organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym musi wynikać bezpośrednio z jej statutu. Postanowienia tego aktu muszą być precyzyjne. Organ administracyjny decydujący o uczestniczeniu organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym nie może ograniczyć się tylko do lakonicznego stwierdzenia o jej udziale, albo pominięciu tej kwestii w uzasadnieniu postanowienia. Cel ten musi bowiem pozostawać w związku z przedmiotem postępowania administracyjnego.
W razie braku spełnienia łącznie tych przesłanek, wydaje się postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W rozpatrywanej sprawie wniosek organizacji społecznej - Związku Kupców w L. nie był uzasadniony celami statutowymi tej organizacji, jak również nie wykazano, iż za wszczęciem postępowania przemawia interes społeczny, nawet nie został dołączony statut tej organizacji a mimo to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wydało postanowienie o wszczęciu postępowania w trybie art. 31 k.p.a.
Uchybienie to jest na tyle istotne, że w przesłanym przez skarżącego, na żądanie Sądu, statucie Związku Kupców w L. brak jest określenia takiego celu, który pokrywałby się z przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.
Nie wyjaśnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazanych wyżej okoliczności na etapie poprzedzającym wydanie postanowienia z dnia [...] r. Nr [...] o wszczęciu postępowania, stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 16 § 1, art. 31 § 1 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Powyższe uchybienia powodują, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. nie mogły się ostać w obrocie prawnym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.