Uzasadnienie
J. Sz. i Ł.Sz. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Prezydenta W. z dnia [...]r. (Nr [...]) o pozwoleniu na budowę dla inwestycji obejmującej budowę zespołu 4 budynków jednorodzinnych 2-lokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z zagospodarowaniem terenu bez przyłączy infrastruktury technicznej – na nieruchomości – oznaczonej jako działka nr [...] i cz. działek [...], nr [...], AM-[...], obręb L., przy ul. P. [...] we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z przywołanego przepisu wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do Sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji (poza przypadkami określonymi w art. 127 § 3 KPA, w których zachodzi tożsamość właściwego organu). Ustawa nie zawiera natomiast przepisu, który uprawniałby do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji. Przepis art. 52 § 1 i 2 statuuje zatem zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organów odwoławczych, a nadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na postanowienie wydane w sprawie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzja Prezydenta W. z dnia [...] r. (Nr[...]) o pozwoleniu na budowę dla inwestycji obejmującej budowę zespołu 4 budynków jednorodzinnych 2-lokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z zagospodarowaniem terenu bez przyłączy infrastruktury techniczne, stanowiła w sprawie rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji, a zatem nie jest objęta kontrolą sądu administracyjnego. Tym samym skarga J. Sz. i Ł. Sz. jako niedopuszczalna podlegała - w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – odrzuceniu.
Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.