Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., dalej: Kierownik Urzędu na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.), zwanej dalej ustawą, pozbawił uprawnień kombatanckich K. S. W uzasadnieniu wskazano, że K. S. w okresie zaliczonym przez ZBoWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim. Z akt sprawy wynika, że podczas tej służby nie brał udział w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy.
Kierownik Urzędu stwierdził, że K. S. uzyskał na mocy dotychczasowych przepisów uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach [...]-[...] w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej". W myśl art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy pozbawia się takie osoby uprawnień kombatanckich.
Stwierdzono, że Kierownik Urzędu nie jest obowiązany do wyjaśniania czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art.2 i art.4 ustawy. Stanowisko to znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K. S. poinformował o swoim czynnym udziale w walkach z bandami UPA oraz resztkami wojsk niemieckich przedzierających się ze wschodu na zachód. Uznał wydaną decyzję za krzywdzącą go.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu na podstawie art. 138 §1 pkt 1 i art. 127 § 3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r.
W uzasadnieniu wskazano, że K. S. otrzymał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej w czasie pełnienia służby w Ludowym Wojsku Polskim i podczas tej służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt b. ZBoWiD.
W myśl art. 25 ust. 2 pkt 2 pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskały te uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej.
Zdaniem organu odwoławczego Kierownik Urzędu nie jest zobowiązany do wyjaśniania czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art.2 i art.4 ustawy. Stanowisko takie znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. S. zakwestionował pozbawienie go uprawnień kombatanckich. Podał, że do wojska zgłosił się ochotniczo w [...] r. i został skierowany do służby w [...]-Brygadzie KBW w B., gdzie służył do [...]r. W trakcie służby wojskowej nie działał politycznie, a jedynie brał udział w walkach z bandami UPA oraz pozostałościami wojsk niemieckich - SS przedzierających się ze wschodu na zachód. Posiadał stopień szeregowy i był tylko zwykłym żołnierzem.
Odpowiadając na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Z treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) wynika, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby: które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie, z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze " uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej " lub innych tytułów niż wymienione w art. 1 ust. 2, w art. 2 oraz w art.
4. Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936 - 1939 lub, które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w wojsku Polskim w okresie od 10 maja 1945 r. do 30 czerwca 1947 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżący uzyskał uprawnienia kombatanckie z tytułu ustanowienia i utrwalania władzy ludowej, toteż pozbawienie ich na cytowanej podstawie byłoby zasadne.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że " procedura weryfikacji uprawnień kombatanckich nie wyłącza możliwości wykazania w tym samym lub innym postępowaniu, że uprawnienia te przysługują nie tylko z tytułu " utrwalania władzy ludowej ", lecz także na podstawie innego tytułu prawnego (art. 1 ust. 2 - art. 4 ustawy oraz § 2 ust. 1 i § 4 rozporządzenia) " (wyrok SN z dnia 22 lutego 2001 r. III RN 77 / 00 OSNP 2001 / 15 / 475).
Przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy zawiera wyjątki od zasady, że " pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które nabyły je z tytułu ustanowienia i utrwalania władzy ludowej ". Jednym z nich jest uzyskanie tych uprawnień na mocy tytułów określonych w ustawie tzn. między innymi na podstawie art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy, który za działalność kombatancką uznaje uczestniczenie w walkach z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupach Wehrwolfu w jednostkach Wojska Polskiego i zmilitaryzowanych służbach państwowych.
Skarżący natomiast starając się o przyjęcie do ZBOWiD podawał, że od urodzenia do [...] r. mieszkał wraz z rodzicami we wsi N. W roku [...] ojca powołano do wojska, a matka zmarła i pozostał sam na ojcowiźnie. W [...] r. jako repatriant został przesiedlony na ziemie zachodnie na teren Z. i osiedlił się we wsi S. W [...]r. zgłosił się ochotniczo do jednostki wojskowej w Z. i został przyjęty do [...] Brygady [...]Pułku [...] Kompanii w K. B. W. w B. i po wstępnym przeszkoleniu brał udział w walkach z bandami UPA oraz pozostałościami niemieckich - SS, a walczył pod dowództwem porucznika G. W wojsku tym służył do [...]r., czyli do chwili zwolnienia go ze służby wojskowej.
W świetle tego niezbyt przekonujące jest stwierdzenie w obu decyzjach, że skarżący nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy.
Niewyjaśnienie powyższych okoliczności ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy uznaje za działalność kombatancką uczestniczenie w walkach z UPA lub Wehrwolfem w ramach jednostek Wojska Polskiego lub zmilitaryzowanych służb państwowych. Kierownik Urzędu natomiast nie uzasadnił dlaczego skarżący nie spełnił warunków, o jakich mowa w tym przepisie.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270) zasądzić na rzecz skarżącego koszty postępowania. W tej sprawie poniesione przez skarżącego koszty były ograniczone jedynie do wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż tylko prawomocna decyzja Kierownika Urzędu może pozbawić kombatanta uprawnień kombatanckich. Decyzje uchylone takiego waloru nie mają.