Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewoda D., na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, stwierdził, że odwołanie M. P. od decyzji Starosty Powiatu w P. z dnia [...] r. znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa.
Na powyższe postanowienie M. P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca podniosła, iż decyzję Starosty Powiatu w P. z dnia [...] r. odebrała podczas jej nieobecności matka.
Stan zdrowia matki uniemożliwiał zrozumienie istoty doręczenia decyzji od której biegnie termin do odwołania. Decyzja nie została jej doręczona. Jej doręczenie nastąpiło do rąk osoby, która nie miała świadomości nie tylko co odbiera ale również, że należy ją skarżącej niezwłocznie przekazać. Skarżąca podaje, że w czasie kiedy decyzję doręczono matce, ona przybywała na leczeniu szpitalnym. Uważa, że uchybienie terminu do zaskarżenia decyzji Starosty Powiatu w P. nastąpiło bez jej winy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie wskazując na przepis art. 43 kpa. Podkreślono, że matka skarżącej jako dorosły domownik adresata była z pewnością osobą upoważnioną do odbioru korespondencji skarżącej. Pokwitowała odbiór decyzji na druku potwierdzenia odbioru oraz na wykazie doręczonych przesyłek listowych.
Pani P. w żadnym czasie nie składała wniosku o zmianę sposobu doręczenia przesyłek. W odwołaniu od decyzji organu I instancji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej, nie wskazała na bezskuteczność doręczenia przesyłki. Zarzuty natomiast podniesione w skardze w żaden sposób nie zostały przez stronę udowodnione. Fakt leczenia szpitalnego wskazuje okres od [...] do [...] r. i powyższe było podstawą usprawiedliwiającą niestawiennictwo skarżącej w dniu [...] r. Powyższe okoliczności wskazują, że brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do stwierdzenia, że doręczenie decyzji w dniu [...] r. było nieskuteczne. Zarzuty bowiem, że dorosły domownik w stosownym czasie nie doręczył przesyłki adresatowi, pozostają bez wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - obowiązującego w dniu wniesienia skargi /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ "Skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie"/.../.
Bezspornym w rozważanej sprawie jest, że zaskarżone postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. [...] zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r. /dow: zwrotne potwierdzenie odbioru/.
Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia.
Tymczasem skarżąca wniosła skargę w dniu [...] r. /dow: data stempla pocztowego/.
Skarga została zatem wniesiona po upływie 30 - dniowego terminu określonego w przepisie art. 35 ust. 1 cyt. wyżej ustawy.
Zauważyć przy tym należy, że skarżąca nie złożyła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Spóźniona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/.