Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego S. C. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi z dnia 20 marca 2021 r. podpisanej osobiście przez skarżącego wraz z jej 4 odpisami oraz do podania numeru PESEL skarżącego.
W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lipca 2021 r.
W dniu 12 lipca 2021 r. skarżący złożył osobiście na Biurze Podawczym Sądu 3 odpisy skargi.
Postanowieniem z dnia 8 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. C., wskazując w uzasadnieniu, że do akt sprawy zostały złożone tylko 3 odpisy skargi, a numer PESEL nie został podany.
Pismem z dnia 3 października 2021 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 8 września 2021 r. W treści zażalenia wniósł o wyznaczenie nowego terminu na uzupełnienie braków formalnych. Podał, że w terminie, który został mu wyznaczony na uzupełnienie braków formalnych, był zmuszony opiekować się schorowaną i wymagającą pomocy innej osoby ciocią. W związku z zaistniałą sytuacją poprosił swoją mamę o pomoc w przygotowaniu tych dokumentów. Wypełniając dokumentację przez pomyłkę pominął numer PESEL i nadesłał jedynie 3 odpisy skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. II OZ 331/22 oddalił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z koniecznością sprawowania opieki nad członkiem rodziny nie świadczą o wadliwości postanowienia Sądu I instancji, co najwyżej mogą stanowić uzasadnienie do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenie postanowienia NSA z dnia 8 czerwca 2022 r. nastąpiło do rąk własnych skarżącego w dniu 17 czerwca 2022 r.
Pismem z dnia 4 lipca 2022 r., złożonym w tym samym dniu na Biurze Podawczym Sądu, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że z postanowienia NSA z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. II OZ 331/22 powziął informację, że prośba o wyznaczenie nowego terminu była bezskuteczna z uwagi na fakt źle sformułowanego wniosku, który powinien być wnioskiem o przywrócenie terminu. Wskazał, że ustała przyczyna uchybienia terminu wraz z doręczeniem postanowienia NSA, w związku z tym z zachowaniem siedmiodniowego terminu wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący we wniosku podał numer PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepisy art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) zwanej p.p.s.a., stanowią, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:
- • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,
- • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.
Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Wniosek spóźniony podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.).
Pismem z dnia 4 lipca 2022 r., złożonym w tym samym dniu na Biurze Podawczym Sądu, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi. Wskazał, że ustała przyczyna uchybienia terminu wraz z doręczeniem postanowienia NSA, w związku z tym z zachowaniem siedmiodniowego terminu wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący we wniosku podał numer PESEL.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenie postanowienia NSA z dnia 8 czerwca 2022 r. nastąpiło do rąk własnych skarżącego w dniu 17 czerwca 2022 r. W związku z tym siedmiodniowy termin na złożenie wniosku upłynął z dniem 24 czerwca 2022 r.
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 4 lipca 2022 r., a więc z przekroczeniem wskazanego siedmiodniowego terminu.
W związku z tym, że wniosek o przywrócenie terminu złożony został złożony po siedemnastu dniach od ustania przyczyny uchybienia terminu, należało uznać go za spóźniony.
Z tych względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a., wniosek należało odrzucić.