Uzasadnienie
G. N. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę. Z treści skargi wynika, że kwestionuje ona decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w sprawie odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego. Z akt sprawy wynika, że decyzję z dnia 19 maja 2003 roku w tym przedmiocie wydał Starosta J. Nadto z pisma skarżącej z dnia 27 grudnia 2003 roku - skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego - wynika, że od tej decyzji nie zostało wniesione odwołanie.
Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek
Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem l stycznia 2004 roku - właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Skarga jest jednak niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero wówczas, gdy strona w postępowaniu administracyjnym wyczerpała tryb instancji. Oznacza to więc, że - o ile przepisy przewiduj ą odwołanie od decyzji I instancji - skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wydaniu decyzji przez organ II instancji.
Skarżąca tego trybu postępowania nie wyczerpała. Od decyzji Starosty J. z dnia 19 maja 2003 rok nie wniosła skargi do Wojewody D., jako organu II instancji.
W związku z tym skarga wniesiona do sądu administracyjnego na tym etapie nie jest dopuszczalna.
Stosownie do art. 58 § l pkt. 6 ostatnio wskazanej ustawy skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.