Uzasadnienie
A. i J. G. wnieśli w dniu 29 stycznia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 23 grudnia 2002 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Miasta G. z dnia 4 listopada 2002 r. Nr [...] odmawiającą nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w G., obręb H., oznaczonej geodezyjnie nr [...] o powierzchni 715 m2.
W piśmie doręczonym Sądowi w dniu 31 stycznia 2007r. A. G. oświadczyła, że cofa skargę, natomiast w pismach z dnia 27 marca 2007. – skierowanych do Sądu – oświadczenia o cofnięciu skargi złożyli J. W. G. i P. G. – następcy prawni zmarłego w toku postępowania sądowoadministracyjnego J. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z przepisu tego wynika, że w rozpoznawanej sprawie, w której skarga wniesiona została przed wskazaną datą zastosowanie ma powołana wcześniej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./.
Stosownie do art. 60 tego aktu skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd.
Jednocześnie przepis ten stanowi, że Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w zdaniu drugim powołanego powyżej przepisu, a to pozwala uznać czynność skarżących w tym przedmiocie za skuteczną.
W tych okolicznościach Sąd był zobligowany do zastosowania w sprawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji.