Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lutego 2015 r. stowarzyszenie zwykłe pn. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji uchwałę. W skardze podano, że jest ona wniesiona "w imieniu mieszkańców miasta K.".
Odpowiadając na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie, wskazując, że strona skarżąca nie wezwała Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Alternatywnie w odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej oraz o sprecyzowanie, w imieniu jakich mieszkańców strona skarżąca wnosi skargę oraz czy stowarzyszenie występuje w sprawie również jako strona skarżąca.
Odpowiadając na to wezwanie – pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. – strona skarżąca wniosła o dopuszczenie skarżącego stowarzyszenia do uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony. W piśmie wyjaśniono, że organ został wezwany do usunięcia naruszenia prawa pismami z dnia 10 marca 2014 r., 8 kwietnia 2014 r. i 15 maja 2014 r., a także po wniesieniu skargi pismem z dnia 25 marca 2015 r. (dołączono kopie ww. pism). Nadto wskazano, że członkowie stowarzyszenia udzielili pełnomocnictwa K. S. do wniesienia skargi w niniejszej sprawie (k. 51 akt sądowych). Dodatkowo do pisma dołączono listę osób reprezentowanych przez stowarzyszenie w postępowaniu (lista obejmuje: J. K., M. P., H. C., B. K., K. S. i K. S.) wraz z pełnomocnictwem dla K. S. do reprezentowania tych osób w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne, wobec czego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) skarga jest prawidłowo złożona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Takie wezwanie jest czynnością procesową (formalną), powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu zmianę (uchylenie) uchwały organu gminy. Do skargi wnoszonej w tym trybie ma zastosowanie przepis art. 53 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, iż w normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę organu gminy, po wniesieniu wezwania, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie.
Następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz.60).
Jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz wyjaśnień udzielonych przez skarżące stowarzyszenie, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego ani stowarzyszenie, ani żadna ze skarżących osób nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Skarga niepoprzedzona takim wezwaniem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić bowiem należy, że dołączone do pisma procesowego z dnia 30 kwietnia 2015 r. wystąpienia kierowane do organów gminy pismami z dnia 10 marca 2014 r., 8 kwietnia 2014 r. i 15 maja 2014 r. (k. 54-68 akt sądowych) dotyczą konkretnych nieruchomości z terenu K. i stanowią wyraz niezgody stowarzyszenia na określone czynności cywilnoprawne podejmowane przez organ gminy w tym zakresie. Dopiero zaś w piśmie z dnia 25 marca 2015 r. stowarzyszenie sformułowało wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, skierowane do Rady Miejskiej w sprawie opisanej na wstępie uchwały. Jednak wezwanie to nastąpiło po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie i na gruncie niniejszej sprawy pozostaje okolicznością indyferentną.
Jeśli zaś chodzi o osoby, które wskazano jako takie, w imieniu których działa w skardze Stowarzyszenie [...] reprezentowane przez K. S., to wypada zauważyć, że osoby te również wniesienia skargi nie poprzedziły stosownym wezwaniem, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Nadto należy zauważyć, że pełnomocnikiem skarżących osób fizycznych w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie mogłoby być stowarzyszenie, a co najwyżej inna ze skarżących osób fizycznych (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Jeśli zaś chodzi o wniosek Stowarzyszenia [...] o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu, to Sąd uznał, że skoro stowarzyszenie było stroną skarżącą – obok innych osób – to bezprzedmiotowe było rozpatrywanie wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie. Z tych względów Sąd przyjął, że stroną skarżącą było Stowarzyszenie [...], ale także osoby wskazane jako te, w imieniu których Stowarzyszenie wniosło skargę, które na piśmie upoważniły K. S. do działania w ich imieniu (k. 54 akt sądowych).
Niemniej, skoro skarga była niedopuszczalna, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wynika z zastosowania art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który przewiduje zwrot wpisu od skargi w razie jej odrzucenia.