Uzasadnienie
W związku z wystąpieniem Zarządu Miasta i Gminy w W., zamierzającemu powierzyć zaproponowanemu przez Komisję Konkursową kandydatowi A. W. stanowisko Dyrektora Gimnazjum w W., D. Kurator Oświaty, działając w trybie art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, ze zm.) w piśmie z dnia [...] r. Nr [...] zgłosił zastrzeżenie odnośnie kandydatury A. W..
Uzasadniając swoje zastrzeżenie D. Kurator Oświaty podał, iż sposób kierowania placówką przez kandydata w okresie ostatnich trzech lat nie daje rękojmi zapewnienia przez szkołę realizacji prawa każdego obywatela RP do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, o których mowa w art. 1 ustawy o systemie oświaty.
Jak podano w zastrzeżeniu kandydatowi brak też kompetencji w zakresie organizacji pracy szkoły i zarządzania zespołem ludzi, brak umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz brak woli współpracy ze środowiskiem w trudnych sytuacjach.
Ponadto Kurator stwierdził "uchybienia kandydata wobec prawa ", wskazując ogólnie na prowadzone postępowanie karne.
Zastrzeżenie powyższe, doręczone Zarządowi Miasta i Gminy w W. w dniu [...] r. organ ten postanowił zaskarżyć do ówczesnego Naczelnego Sądu Administracyjnego, podejmując w dniu [...]r. uchwałę Nr [...]w tej sprawie.
W złożonej skardze Gmina W., reprezentowana przez Zarząd Miasta i Gminy W., żądała uchylenia zaskarżonego zastrzeżenia D. Kuratora Oświaty jako niezgodnego z prawem.
W uzasadnieniu skargi organ Gminy twierdził, iż przedstawione zarzuty zawarte w piśmie Nr [...]D. Kuratora Oświaty są "bezpodstawne, niesprawiedliwe i godzą w samodzielność organów Gminy W. i dobre imię A. W. ", przez co stanowisko Kuratora nie spełnia przesłanek umotywowanego zastrzeżenia w rozumieniu art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty.
W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty złożył alternatywny wniosek o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie.
Argumentując za odrzuceniem skargi Kurator Oświaty stanął na stanowisku, iż skarga, której przedmiotem są zastrzeżenia, nie może być rozpoznawana 3 Sygn. akt 4 II SA /Wr 2276/02 przez sąd administracyjny " jako niemieszcząca się w kognicji art. 16 ustawy o NSA ".
Natomiast w uzasadnieniu wniosku o oddalenie skargi Kurator Oświaty stwierdził ogólnie, że zastrzeżenia do kandydata formułował w oparciu o posiadane materiały i miał podstawy wywodzące się ze stosownych przepisów ustawy o systemie oświaty.
Po wyznaczeniu rozprawy, pismem z dnia [...]r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu [...]r., Gmina W. cofnęła skargę na zastrzeżenie D. Kuratora Oświaty z dnia [...]r. Nr [...], a obecny na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał to cofnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wobec oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi rozpoznanie sprawy w pierwszej kolejności sprowadza się do zbadania dopuszczalności takiego cofnięcia w świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Powołany przepis stanowi, że cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdza jednak, by w niniejszej sprawie zachodziły wyżej wymienione przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, ani co do obejścia prawa, ani co do pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności z wadą nieważności w rozumieniu art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Mając zatem na względzie skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.