Uzasadnienie
Postanowieniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r., Nr [...], na podstawie art. 134 kpa oraz art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm./, stwierdzono uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Kierownika Urzędu z dnia [...]r., Nr [...], w sprawie J. O. W motywach uzasadnienia podniesiono, że zgodnie z art. 129 § 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Kierownika Urzędu należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenie decyzji stronie.
O możliwości oraz terminie złożenia powyższego wniosku strona została pouczona w decyzji z dnia [...]r., Nr [...].
Decyzję doręczono w dniu [...]r.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiono w dniu [...]r.
W skardze na to postanowienie do sądu administracyjnego J. O. podniósł, że w związku z chorobą przebywał od dłuższego czasu w miejscowości G. gm. O. Całość korespondencji była przesyłana na adres pobytu stałego we W., stąd obieg korespondencji spowodował wskazane opóźnienia.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi. Stwierdzono, że J. O. w decyzji z dnia [...]r. /doręczonej w dniu [...]r. odebranej przez A. W./ został pouczony o możliwości i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Kierownika Urzędu. Terminu tego nie zachował, gdyż ww. wniosek złożył w dniu [...]r. Skarżący nie uprawdopodobnił w nim, że zaistniałe uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Istota spornego problemu sprowadza się do wyjaśnienia kwestii, czy doręczenie skarżącemu decyzji organu kombatanckiego dokonane zostało prawidło.
Wbrew twierdzeniem tego organu należy przyjąć, że przy doręczaniu decyzji naruszono przepisy kpa regulujące kwestię doręczeń pism osobom fizycznym. Zgodnie z art. 42 § 1 kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Jest to tzw. doręczenie właściwe, ponieważ odbiera je osobiście adresat przesyłki. Inne natomiast formy doręczeń pism mają charakter uzupełniający i określane są jako doręczenia zastępcze.
Z akt administracyjnych wynika /k. 18 akt adm./, że adresowana do J. O. decyzja nie została przez niego odebrana osobiście. Wówczas doręczenie decyzji winno nastąpić w trybie doręczenia zastępczego określonego w art. 43 kpa. Zgodnie z tym przepisem w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pismo doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Przy czym w przypadku doręczania pisma do rąk sąsiada lub dozorcy umieszcza się zawiadomienie w skrzynce na korespondencję, lub, gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata. Żeby więc można uznać, iż doręczenie zastępcze określone w art. 43 kpa dokonane zostało prawidłowo muszą zostać spełnione określone w tym przepisie przesłanki, a mianowicie: a) adresat w momencie doręczania przesyłki jest w mieszkaniu nieobecny; b) pismo przyjmuje za pokwitowaniem osoba wymieniona w art. 43 kpa oraz w kolejności w tym przepisie przewidzianej; c) osoba odbierająca pismo zobowiąże się do jego oddania adresatowi osobiście oraz d) w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata doręczyciel winien zamieścić zawiadomienie o doręczeniu zastępczym dokonanym do rąk innych osób niż domownicy /tj. do rąk sąsiada lub dozorcy/.
Z potwierdzenia odbioru /k. [...] akt adm./ wynika natomiast, że decyzja adresowana do J. O. doręczona została osobie o nazwisku A. O., przy czym z akt administracyjnych sprawy w żaden sposób nie wynika, w jakim stosunku pozostaje ta osoba do adresata przesyłki /dorosły domownik, sąsiad lub inna osoba/, oraz czy zobowiązała się do oddania pisma adresatowi. W związku z niezajęciem w tej sprawie stanowiska przez organ, pozostaje ona poza kontrolą Sądu.
W tak ustalonym stanie faktycznym może być zatem wątpliwe, czy doręczenie skarżącemu decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych było prawidłowe a zatem, czy w związku z tym zasadne było orzekanie o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./, orzeczono jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm./ w związku z art. 97 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające..., podanej wyżej.
Sąd nie orzekał w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż ze względu na swój przedmiot, nie posiada ono cechy wykonalności.