Uzasadnienie
Stosownie do obowiązującego w czasie składania w niniejszej sprawie przez J. S. skargi przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 15 września 2003 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca wniosła skargę do NSA wysyłając ją listem poleconym w dniu 16 października 2003 r., a zatem już po upływie terminu do jej złożenia.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
W tym stanie rzeczy – skoro skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia nie wniosła skargi w ustawowym terminie do sądu administracyjnego – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak wyżej.