Uzasadnienie
P. H. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu w dniu [...]r. skargę na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie odrzucenia protestu P. H. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L., dotyczącego zakazu lokalizacji budynku mieszkalnego na działce nr [...] w C..
W piśmie procesowym z dnia [...]r. skierowanym do Sądu w wyniku wykonania wezwania z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że przed wniesieniem skargi w tej sprawie, skarżący nie wzywał odrębnie Rady Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, natomiast pismem z dnia [...]r. /pkt 2/ poinformował Radę Gminy L., iż po otrzymaniu pisma zawiadamiającego o podjęciu uchwały z dnia [...]r. odrzucającej jego zarzuty /zakwalifikowane przez Radę Gminy jako protest/ do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L., dotyczące nakazu lokalizacji budynku mieszkalnego na działce nr [...]w C., wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na w/w uchwałę i skargę tę dołączył do pisma jako formalny załącznik.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Wyjaśnić przede wszystkim należy, że zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z przepisu tego wynika, że w rozpoznawanej sprawie, w której skarga wniesiona została przed wskazaną datą zastosowanie ma powołana wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 tego aktu "Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokuratur lub Rzecznik Praw Obywatelskich". Jednocześnie z § 3 powołanego powyżej przepisu wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
W tak określonych warunkach prawnych stwierdzić należy, że bezwzględnym warunkiem korzystania z prawa do wniesienia skargi, od którego ustawodawca uzależnia jej dopuszczalność, jest wyczerpanie środków zaskarżenia lub uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W okolicznościach tej sprawy, w której skarga dotyczy aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem tym było uprzednie wezwanie Rady Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący tej czynności nie dokonał.
Okoliczność ta została przyznana w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia [...]r. Wyjaśnić przy tym należy, że wymogu, o którym mowa w art. 52 § 3 powoływanej poprzednio ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie spełnia – jak sugeruje pełnomocnik skarżącego – doręczenie właściwemu organowi odpisu skargi wniesionej do Sądu z jednoczesnym zawiadomieniem o skorzystaniu z tego środka prawnego.
Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 wskazywanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.