Uzasadnienie
K. R. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie nie stwierdzenia choroby zawodowej narządu ruchu pod postacią wypadania jądra miażdżystego kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego, przesyłając skargę listem poleconym nadanym w dniu 28 sierpnia 2001 r. adresowanym do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. Adresat, za którego pośrednictwem wniesiono skargę, otrzymawszy pismo w dniu 29 sierpnia 2001 r., co wynika z daty prezentaty, przesłał skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem poleconym nadanym w dniu 5 września 2001 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga winna ulec odrzuceniu.
Na zasadzie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zasady, że prawo nie działa wstecz wynika jednak konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
Jednym z podstawowych wymogów formalnych, który musi zostać zachowany przy zaskarżeniu decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest złożenie skargi w ustawowo wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę wnosi się bezpośrednio do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu bada zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 30 lipca 2001 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do sądu administracyjnego. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 29 sierpnia 2001 r. Skarga została natomiast wniesiona za pośrednictwem Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. w dniu 28 sierpnia 2001 r., która to jednostka przesłała skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 5 września 2001 r., czyli po upływie wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że skierowanie skargi do niewłaściwego organu nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi, ani nie jest równoznaczne z wniesieniem jej do właściwego sądu administracyjnego i w takim wypadku za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę przekazania (nadania drogą pocztową) skargi przez organ niewłaściwy do sądu administracyjnego. Pogląd ten wyrażono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 1997 r., nr I SA/Gd 328/96 (System Informacji Prawnej LEX nr 29030).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.