Uzasadnienie
M. T., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. w części obejmującej zamierzoną korektę obszaru górniczego "Pagórki Zachodnie" w obrębie Ch., polegającą w szczególności na ustaleniu, iż należące do skarżącej działki nr [...] i [...] mają się znaleźć poza granicami obszaru górniczego i terenu górniczego "Pagórki Zachodnie" i wniosła m.in. o wstrzymanie jej wykonania w zaskarżonej części.
Uzasadniając złożony wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej skarżąca wskazała, że jego uwzględnienie zapobiegnie realizacji, po jej stronie, szkodliwych celów uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ustawy).
Wyjaśnić także wypada, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania, przez które należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. niepubl. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05).
Rozpoznając niniejszy wniosek tutejszy Sąd doszedł do przekonania, że stanowiąca przedmiot skargi uchwała o przystąpieniu do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania), gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Uchwała ta będąc jedynie aktem wewnętrznym gminy, nie wywołuje żadnych skutków prawnych w stosunku do innych niż gmina. Nie może więc powodować niebezpieczeństwa powstania szkody w majątku skarżącej, ani trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek M.T., tutejszy Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego "nie kształtuje praw i obowiązków żadnych innych podmiotów, w szczególności nie wpływa na sytuację prawną właścicieli znajdujących się na terenie danej gminy lub gmin sąsiednich.
Takie skutki o charakterze materialnoprawnym wywiera dopiero miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 26/11). Tym samym Sąd doszedł do przekonania, że w realiach rozpoznawanej sprawy, brak było jakichkolwiek podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nawet we wnioskowanej części.
Mając zatem powyższe na względzie - orzeczono jak w sentencji postanowienia.