Uzasadnienie
Skarżący powołał w skardze podstawę wznowienia z art. 271 pkt 1 p.s.a. (w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona) zaistniałą przez to, że w zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy wskazano jako przewodniczącego innego sędziego WSA we Wrocławiu, zaś przed rozprawą zarządzenie to poprawiono wpisując innego sędziego, co nastąpiło z naruszeniem art. 17 § 2 p.s.a.
W ocenie Sąd skarga została wniesiona po upływie terminu i nie opierała się na ustawowej podstawie.
Jak wynika z akt sprawy II SA/Wr 401/04 skarżący wziął osobiście udział w rozprawie w dniu 15 czerwca 2005 r. Skoro znał pierwotną treść zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy, gdyż po użyciu korektora, o czym pisze w skardze, zarządzenie określało skład orzekający obecny na rozprawie, to skarżący wielokrotnie biorący udział w rozprawach tut. Sądu i stąd znający obu sędziów wiedział, że przewodniczącym składu orzekającego jest inny sędzia niż początkowo wyznaczony. Złożenie skargi w dniu 24 marca 2006 r. nastąpiło zatem po upływie dowiedzenia się przez skarżącego o twierdzonej podstawie wznowienia. Podstawa ta nie była podstawą ustawową. Przepis art. 17 § 2 p.s.a. nie wyklucza zmiany składu orzekającego, zaś naruszenie normy regulaminowej nie oznacza, że w składzie uczestniczyła osoba nieuprawniona (nie powołana do orzekania w sądzie administracyjnym).
Skarżący nawet nie twierdzi, że istniały przyczyny uzasadniające wyłączenie sędziego wyznaczonego później, co zresztą nastąpiło z przyczyn losowych, których dokumentować w aktach lub wyjaśniać stronom nie było potrzeby. Być może zmiana składu powinna nastąpić osobnym zarządzeniem, a nie przez skorygowanie pierwotnego zarządzenia przed rozprawą, ale uchybienie takie, natury regulaminowej, nie może wywoływać nieważności postępowania sądowego. Dlatego i zgodnie z art. 280 § 1 p.s.a., orzeczono jak na wstępie.