Uzasadnienie
Z. i R. M., Ł. i B. S. oraz M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 11 lutego 2005 r. Nr [...] utrzymującą w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta J. G. decyzję Naczelnika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami z dnia 20 grudnia 2004 r. Nr G.P. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w J. G. przy ul. Ł. [...], w granicach działki Nr [...] o powierzchni 1586 m2, obręb C. [...], AM-5, wpisanej w księdze wieczystej KW Nr [...].
W dniu 22 kwietnia 2005 r. skierowane zostało do skarżących Z. i R. M. w trybie art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu albo na podany numer rachunku bankowego Sądu, wpisu sądowego w kwocie 200 zł (dwieście złotych) w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania.
W treści wezwania wskazany został również skutek nieuiszczenia wpisu określony w art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zamieszczone poniżej pouczenie informowało o możliwości złożenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu.
Wezwanie doręczone zostało skarżącym prawidłowo w dniu 26 kwietnia 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Przepis art. 230 powoływanej poprzednio ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania" (§ 2).
Przywołana regulacja określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zdanie pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy.
Jednocześnie z treści art. 214 § 2 powoływanej ustawy wynika, że "Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie". Przepis ten dotyczy zatem wspólności uprawnień skarżących, mających cechy współuczestnictwa materialnego, a z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.
Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu w podanej kwocie w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącym prawidłowo w dniu 26 kwietnia 2005 r., zatem ustawowy termin do dokonania wskazanej w wezwaniu czynności upłynął z dniem 4 maja 2005 r. przy zastosowaniu przepisu art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z ustanowioną w nim regułą, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy (w niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był ustawowo wolny od pracy dzień 3 maja), za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Skarżący nie zastosowali się do wezwania i nie uiścili należnej kwoty wpisu sądowego, ani też przed upływem ustawowo zastrzeżonego terminu nie wnieśli zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego dotyczące wpisu.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny – stosując przepis art. 220 § 3 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.