Uzasadnienie
Skarżący F. C. domagał się uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Pismem procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 27 kwietnia 2004., skarżący cofnął skargę, podając, iż zaliczenie do łącznego okresu zatrudnienia nauki zawodu w rzemiośle stolarskim jest obecnie bez znaczenia, dlatego też prosi o potraktowanie skargi jako " niebyłej ".
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Na zasadzie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w razie cofnięcia skargi i umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, skarżącemu zwraca się wpis; w razie cofnięcia skargi na rozprawie – połowę wpisu.
Czynność procesowa skarżącego w świetle materiału sprawy, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości.
W związku z tym, że w ocenie Sądu cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne.Należało zatem, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy; umorzyć postępowanie.
Orzeczenie w punkcie drugim wyroku uzasadnia przepis art. 46 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.