Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Wr 2354/2001
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję w Wójta Gminy O. z dnia [...]nr [...], odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie dwóch domów mieszkalnych z garażami na działce nr [...]w O., wniosła I. K., reprezentująca R. M. Zarządzeniem z dnia [...]ustalono wysokość wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie zarządzeniem z dnia [...]wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 10 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie to doręczono skarżącej R. M., na ręce pełnomocnika do doręczeń w kraju I. K., w dniu [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego zarządzenia wynika, iż odebrał je pełnomocnik osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem w dniu [...]. Powyższa opłata nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 cyt. art. 230, jest w szczególności skarga.
Wyjaśnić należy, iż przedmiotową skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w imieniu skarżącej, mieszkającej w N., wniosła I. K. W uzupełnieniu braków skargi R. M. osobiście podpisała skargę, a zatem dla dalszego biegu sprawy należało wobec strony zamieszkałej za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, ustanowić pełnomocnika do doręczeń w kraju.
Zgodnie bowiem z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona zamieszkała za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń.
Skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, w tym adwokata lub radcy prawnego, mimo takiego pouczenia, lecz wskazała pełnomocnika w osobie I.K., którą należy uznać za prawidłowo ustanowionego pełnomocnika do doręczeń w kraju w świetle lektury akt sprawy.
Pełnomocnikiem do doręczeń może być bowiem każda osoba zdolna do czynności prawnych zamieszkała w Polsce.
Art. 67 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście. Natomiast po myśli § 5 cyt. art. 67, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie zarządzenia, wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, doręczonego pełnomocnikowi do doręczeń, należało uznać za dokonane prawidłowo.
Stosownie do treści art. 220 § 1 powyższej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 cyt. art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.