Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie M. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego szereg pism; z dnia 27.10.2003r" 14.11.2003r., 17.12.2003r. (dwa pisma), 18.12.2003r. (dwa pisma), 19.12.2003r., w których kolejno: protestował przeciwko prowadzeniu przez właściwy organ administracji postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego w lokalu przy ul. B. [...] w L., wnioskował o wydanie przez sąd orzeczenia nakazującego byłej żonie skarżącego udostępnienie mu mieszkania do korzystania oraz określającego sposób korzystania z lokalu, następnie o wymeldowanie swojej byłej żony. Z akt sprawy wynika, że strona wnosiła pisma do sądu zarówno przed wydaniem przez organ administracyjny pierwszej instancji decyzji w sprawie, jak również po wydaniu decyzji o wymeldowaniu.
Sąd pismem z dnia 07.11.2003r. wzywał M. S. do wskazania aktu, którego dotyczy skarga, następnie w piśmie z dnia 09.12.2003r. pouczał o właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego i prosił o sprecyzowanie przedmiotu skargi. Uwzględniając treść pisma z dnia 17.12.2003r, zatytułowanego "zaskarżenie" i dotyczącego decyzji Prezydenta L. z dnia 04.12.2003r. o wymeldowaniu M. S. z pobytu stałego w lokalu przy ul. B. [...], Sąd ponownym pismem z dnia 29.12.2003r. wezwał stronę do oświadczenia, czy wnosiła odwołanie od decyzji Prezydenta L. w przedmiocie wymeldowania oraz jakiej treści decyzję wydał organ odwoławczy.
Ponadto pouczono stronę, że do załatwienia wniosków o wymeldowanie właściwy jest organ gminy, a nie sąd administracyjny. Z pisma M. S. z dnia 3.12.2004r. wynika, że od decyzji Prezydenta L. o wymeldowaniu wnosił odwołanie, strona jednak nie wyjaśnia w żaden sposób, czy - i jakiej treści - zapadła decyzja w postępowaniu odwoławczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 01.01.2004r przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) - przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji może być bowiem wzruszane w przed organem drugiej instancji, w ramach dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, które ma pierwszeństwo przed drogą sądowoadministracyjną. Dopiero decyzja wydana przez organ odwoławczy jest decyzją wydaną po wyczerpaniu środków zaskarżenia i podlega kontroli sądu administracyjnego. W razie niedopuszczalności drogi administracyjnej wskutek nie wyczerpania środków zaskarżenia, skarga - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że w momencie, gdy M. S. wniósł do sądu pismo, w którym zaskarżył decyzję Prezydenta L. o wymeldowaniu z pobytu stałego, sprawa nie została jeszcze rozstrzygnięta przez organ drugiej instancji, tj. Wojewodę D. W następnych pismach, pomimo wezwań sądu, skarżący w żaden sposób nie wykazał, że skutecznie wniósł odwołanie od decyzji o wymeldowaniu, a postępowanie odwoławcze zostało zakończone. W tej sytuacji skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z pozostałych pism wnoszonych przez stronę w związku ze sprawą wynika, że skarżący oczekuje od sądu podjęcia działań oraz wydania rozstrzygnięć w zakresie nie w powołanych pismach właściwe są organy administracji oraz sąd powszechny.
Z uwagi na powyższe Sąd postanowił, jak w sentencji.