Uzasadnienie
Rada Miejska w W. uchwałą z dnia [...] nr [...] przywołując w podstawie prawnej art. 229 ust. 3 k.p.a. uznała niezasadność skargi J. i R. W. z dnia 20 lutego 2006 r. otrzymanej za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy W. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w Wołowie przy ul. [...]działka NR [...] AM [...]
Na opisaną uchwałę Rady Miejskiej w W. skargę w dniu 4 lutego 2008 r. (vide: zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru data wpływu skargi przesłanej przez Sąd do organu za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do tegoż Sądu) wniósł J. W. zarzucając Burmistrzowi Miasta i Gminy w W. opieszałość i nieprawidłowości w zakresie definitywnego zakończenia sprawy przekształceniowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna
Skarga jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt.1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części u.p.p.s.a, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych, umożliwiającym przeprowadzenie sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym ustawowo zakresie.
Zgodnie z art. 54 § 1 wskazywanego aktu skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. W tym przypadku dla zachowania terminu do wniesienia skargi, konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu (zob. Hanna Knysiak – Molczyk, s. 330 – 331 komentarza do ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wydanego pod redakcją Tadeusza Wosia przez Wydawnictwo Prawnicze LEXIS NEXIS Warszawa 2005 r.).
W świetle art. 3 § 2 pkt 6 cytowanej ustawy Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej miedzy innymi orzekając w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków niebędące aktami prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej
Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym precyzującym przedmiot i szczególny tryb zaskarżenia w rozważanym tu zakresie aktów organów jednostek samorządu terytorialnego - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi w tym trybie, jak wynika z treści przytoczonych wyżej przepisów, obejmuje nie wszystkie uchwały organów gminy, lecz uchwały "z zakresu administracji publicznej".
Ugruntowana pozostaje linia orzecznictwa, że uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII KPA są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność zaś informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII KPA (por. postanowienie NSA z dnia 11.2.2002 r. w sprawie II SA/Wr 3121/01, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 12.4.2001 r. w sprawie I SA 2668/00, publ. LEX 54426). W tym postanowieniu skład orzekający stwierdził: "Rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 KPA nie następuje w formie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały.
Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 KPA są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 KPA, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 KPA, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informująca o sposobie załatwienia nie służyłaby". Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11.5.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym.
Zatem skarga J. W. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] nr [...] była niedopuszczalna i podlegała z tego powodu odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30.8.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzeczono jak w sentencji.