Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009r. sprawy ze skargi P.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie budynki Domu Ludowego w O., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podjął wyrok, którym skargę tą oddalił.
Termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie upływał zatem w dniu 9 czerwca 2009r. (wtorek).
Uczestnik postępowania Gmina P. swój wniosek złożył dopiero w dniu 16 czerwca 2009r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek). Stąd należało uznać, że został on wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, określonego w wyżej powołanym art. 141 § 2.
Należy nadto zaznaczyć, że w zawiadomieniu o terminie rozprawy Gmina P. została pouczona, że sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności, zaś uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Zawiadomienie to zostało odebrane przez osobę upoważnioną do odbioru przesyłki.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 141 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Z tych względów orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Wobec spóźnionego zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł należało uznać za świadczenie nienależne. Zgodnie zaś z art. 225 w/w ustawy opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Stąd orzeczono jak w punkcie II sentencji.