Uzasadnienie
Opisanym w sentencji postanowieniem z dnia 5 stycznia 2022 r., nr SKO/41/GN-35/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze utrzymało w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Burmistrza N., Zastępcy Burmistrza z dnia 4 listopada 2021 r., nr 29/21, którą negatywnie zaopiniowano wstępny projekt podziału niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej we wsi Z. Postanowienie to doręczono stronie skarżącej w dniu 19 stycznia 2022 r. pouczając o możliwości jego zaskarżenia w terminie 30 dni do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W dniu 21 lutego 2022 r. (data nadania – k. 9 akt sądowych) strona skarżąca wniosła do Sądu skargę na opisane postanowienie z dnia 5 stycznia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a jej odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Określony w cyt. przepisie termin do złożenia skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Jest nadto terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę.
W niniejszej sprawie - wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji o 30 dniowym terminie do wniesienia skargi liczonym od daty doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia skarżącej stronie, tj. od 19 stycznia 2022 r. – strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminu, który to upłynął wraz z dniem 18 lutego 2022 r. (piątek) W tych okolicznościach złożona w dniu 21 lutego 2022 r. skarga podlegała odrzuceniu.
Mając niniejsze na względzie i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).