Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewoda D., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 23 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tj. Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56/ utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie odmowy Z. R. przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W uzasadnieniu stwierdził, iż Z. R. dokonała pierwszej rejestracji w PUP w J. G. w dniu [...]r. jako bezrobotna z prawem do zasiłku na okres 12 miesięcy. Decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez stronę prawa do zasiłku od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu pobierania.
W dniu [...]r. zainteresowana powiadomiła organ zatrudnienia, że od dnia [...]r. podjęła pracę na 1/8 etatu w sklepie R. L. Na tej podstawie organ I instancji wydał w dniu [...]r. decyzję o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r.
Drugiej rejestracji w organie zatrudnienia Z. R. dokonała w dniu [...]r., przedkładając świadectwo pracy obejmujące okres zatrudnienia od [...] do [...]r. w sklepie ogólnospożywczym - R. L. w J. W. w ramach 1/8 wymiaru czasu pracy. W związku z powyższym Starosta Powiatu wydał w dniu [...]r. decyzję nr [...], na podstawie której orzekł o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną od dnia rejestracji oraz o odmowie przyznania jej prawa do zasiłku.
W dniu [...]r. Z. R. złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia, z którego treści wynika, iż wnosi o przyznanie jej uprawnień zasiłkowych. W uzasadnieniu skarżąca podała, że utraciła prawo do renty i tym samym znalazła się w trudnej sytuacji materialnej. Wskazała, że posiada staż pracy przekraczający [...] lat, zaś obecnie jest osobą schorowaną, bez szans na uzyskanie zatrudnienia.
W tym stanie rzeczy organ odwoławczy podniósł, iż urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i przyznają im świadczenia z Funduszu Pracy na podstawie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Przepis art. 23, ust. 1 ustawy określa warunki konieczne do spełnienia przy uzyskaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. I tak prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania, jeżeli:
- - nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsc pracy oraz
- - w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia.
Warunki te winny być spełnione łącznie.
Ponieważ Z. R. spełniała podany wyżej warunek, uzyskała prawo do zasiłku po dokonaniu rejestracji w dniu [...]r., następnie pobierała zasiłek przez okres 12 miesięcy /do dnia [...]r./. Z dniem [...]r. zainteresowana została wyłączona z ewidencji bezrobotnych z powodu podjęcia pracy.
W dniu kolejnej rejestracji, tj. [...]r. nastąpiło ponowne rozpatrzenie sytuacji prawnej i faktycznej Z. R. I tak zainteresowana w podanej wyżej dacie nie spełnia warunku określonego w art. 23, ust. 1 ustawy, bowiem w okresie 18 miesięcy przed tym dniem nie posiada 365 dni zatrudnienia lub okresu równorzędnego.
Podnoszone przez zainteresowaną argumenty na temat braku możliwości zatrudnienia oraz trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej nie mogą stanowić samoistnej podstawy do przyznania prawa do zasiłku, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w ustawie, toteż zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy i orzeczono jak na wstępie.
W skardze na powyższą decyzję Z. R. wniosła o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych bądź zasiłku przedemerytalnego.
Powtórzyła przy tym argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo wyjaśniono, iż brak jest podstaw prawnych do przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego ponieważ nie spełnia warunków do przyznania takiego zasiłku w trybie art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a nadto kwestia związana z przyznaniem tego typu uprawnienia nie była przedmiotem rozstrzygnięcia przez organy zatrudnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności decyzji z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego.
Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej, chyba że wynika to z przepisu prawa.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56/.
Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 powołanej ustawy "Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli:
- 1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsca prawy oraz
- 2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:
- a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopowych bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2,
- b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, jeżeli osiągał z tego tytułu dochód do wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- c) wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w Funduszu Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- d) podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie,
- e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywał karę pozbawienia wolności, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- f) wykonywał prace w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych /usług rolniczych/ będąc członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Funduszu Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem za granicą u pracodawcy zagranicznego,
- h) był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant.
- 3. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 i 2 zalicza się również okresy:
- 1) zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej,
- 2) urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów,
- 3) pobieranie renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, świadczenia rehabilitacyjnego oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności - okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub opiekuńczego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków stanowiła kwota w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- 4) nie wymienienie w ust. 1 pkt 2 za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie,
- 5) okres, za który przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy /stosunku służbowego/ oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.
W rozpatrywanej sprawie organy orzekające stwierdziły, iż skarżąca nie spełnia warunku do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych bowiem w okresie 18 miesięcy przed datą dokonania rejestracji tj. w dniu [...]r. nie posiadała zatrudnienia lub okresu równorzędnego uzyskując przy tym wynagrodzenie w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia.
Lektura akt wskazuje, iż skarżąca dokonała, w dniu [...]r. rejestracji jako bezrobotna z prawem do zasiłku na okres 12 miesięcy. Decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. W dniu [...]r. skarżąca powiadomiła organ I instancji, iż od dnia [...]r. podjęła pracę na 1/8 etatu w sklepie. Decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. Ponownej rejestracji skarżąca dokonała w dniu [...]r. przedstawiając świadectwo pracy obejmujące okres zatrudnienia od [...] do [...]r. w wymiarze 1/8 wymiaru czasu pracy.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] organ I instancji uznał skarżącą za osobę bezrobotną od dnia rejestracji jednocześnie odmawiając przyznania jej prawa do zasiłku.
W myśl przepisu art. 23 powołanej ustawy podstawowym wymogiem uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, to wykonywanie pracy lub posiadanie okresu zaliczalnego za wykonywaną pracę w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni /art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy/.
W świetle przytoczonych okoliczności niniejszej sprawy niespornym jest, iż skarżąca nie spełnia warunku do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, bowiem nie przepracowała w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację tj. w dniu [...]r. co najmniej 365 dni ani też nie wykazała okresu równorzędnego, o którym mowa w powołanym na wstępie unormowaniu.
Przesłanki, których spełnienie uprawnia do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych wymienione w przepisie art. 23 ust. 1 ustawy mają jednoznacznie określony charakter. Ich ocena jest niezależna od innych, nie wymienionych w ustawie okoliczności, jak trudna sytuacja życiowa i materialna strony itp.
Powyższe pozwala stwierdzić, że organy decyzyjne nie naruszyły prawa, wobec czego skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.