Uzasadnienie
B. B. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia [...]Nr [...]w sprawie rozpatrzenia zarzutu wniesionego do ustaleń przyjętych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "R. [...]"
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w M. wniosła o oddalenie skargi.
Następnie pismem z dnia [...]pełnomocnik Rady Miejskiej w M. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na przeniesienie przez B. B. prawa własności nieruchomości obejmującej działkę nr [...], położonej na obszarze objętym projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "R. [...]" na rzecz Z. i U. A. w związku z czym nie posiada ona już obecnie legitymacji do występowania w niniejszej sprawie. Do pisma dołączono również oświadczenie Z. i U. A. z dnia [...], z którego wynika, iż jako właściciele nieruchomości zabudowanej, składającej się z działki nr [...], położonej w R. L., nie są zainteresowani kontynuowaniem postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
Dnia [...] wpłynęło do Sądu oświadczenie B. B., którym skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Czynność procesowa skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.