Uzasadnienie
Skarżąca A.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, że źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie 1.300 zł, jej miesięczne wydatki, poza kosztami zakupu żywności, biletów na przejazdy, ubrań i zaspokajania innych inne potrzeb, zamykają się w kwocie około 955 zł, i jest właścicielką domu o powierzchni 180 m² i wartości około 250.000 zł oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1.39 ha, klasy V-VI i wartości około 35.000 zł, która nie jest wykorzystywana na cele rolnicze. Strona spłaca trzy kredyty miesięcznymi ratami w łącznej kwocie 435zł.
Skarżąca przesłała do akt sprawy dokumenty, w których potwierdzenie znajdują dane wynikające z jej oświadczeń. Dodatkowo wynika z nich, że usługi reprezentującego ją adwokata skarżąca opłaciła dzięki pożyczce w kwocie 1.500 zł. W roku 2016 uzyskała dochód z emerytury w łącznej kwocie 19.141 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą skarżąca dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – około 1.300 zł i brak majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony sytuacja życiowa skarżącej i wydatki tego gospodarstwa domowego, które realizuje miedzy innymi dzięki zaciągniętym pożyczkom i kredytom.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.