Uzasadnienie
J. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia 10 października 2003 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty J. z dnia 18 lipca 2003 r. Nr [...] w sprawie przyznania prawa do zasiłku od dnia 22 lipca 2003 r. w kwocie 100% podstawowej wysokości zasiłku, określonej w art. 24 ust. 1 i ust. 6 b ustawy.
W piśmie z dnia 1 marca 2004 skarżący oświadczył, iż cofa złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności".
Przywołane w niniejszej sprawie okoliczności pozwalają Sądowi uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu /.../ należało orzec jak w sentencji postanowienia.