Uzasadnienie
M. i E. K. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...]Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty w K. G. z dnia [...], umarzającą postępowanie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości gruntowej położonej w K. G. przy ul. P. [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] obręb [...],[...]o pow. [...], stanowiącej współwłasność E. K., K. C. i S. W. w udziałach wynoszących po 1/3.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia [...]skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Czynność procesowa skarżących nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.