Uzasadnienie
Po wyroku oddalającym skargę, postanowieniem z dnia 29 lica 2015 r. stronie skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika M.P. została wyznaczona adw. K. Ł., która po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie wniosła o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż nie zostały w żadnej części uiszczone.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi nieprowadzącemu sprawy w pierwszej instancji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.
W związku z powyższym, pełnomocnikowi działającemu w niniejszej sprawie z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 180 zł, powiększonej o wartość podatku VAT w stawce 23%, to jest o 41,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.