Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zakreślając w zakresie żądania zwolnienie od kosztów sądowych oraz w sposób niewyraźny ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Wobec tego, sugerując się żądaniami wniosków strony w innych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem, przyjęto, że wnosi o ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, skarżąca podała w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, że prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z mężem, posiada we współwłasności jedynie działki o powierzchni 2.500 m2. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej. 3.000 euro. Dochody uzyskują z mężem z tytułu emerytur w wysokości brutto 1.107 zł i 1.384 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., strona nadesłała dowody wypłaty emerytur w kwotach netto 1.112,18 zł, że 1.362,03 zł i dowody opłat za prąd. Nadto wskazała, że obecnie jej emerytura jest zajęta przez komornika. Nie spłaca kredytów i nie ma zdolności kredytowej. Nie pobiera żadnych dodatkowych świadczeń socjalnych. Emeryturę wydatkuje na obronę swoich praw przed sądami, na prąd i lekarstwa (około100-200 zł miesięcznie).
Na podstawie art. 245 § 2 i art. art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania
Skarżąca powyższe wykazała.
Łączna kwota zdeklarowanych emerytur (około 2.500 zł) w dwuosobowym gospodarstwie domowym pozwala na pokrycie bieżących potrzeb i ewentualne poczynienie drobnych oszczędności. Z pewnością jednak nie daje szans na zgromadzenie kwoty, która byłaby wystarczająca na wynagrodzenie dla adwokata z wyboru. Dlatego też żądanie ustanowienia takiego pełnomocnika z urzędu należało uznać za uzasadnione.
Co do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, to wskazać należy na okoliczność znaną z urzędu, mianowicie, że D. W. jest obecnie stroną skarżącą w 12 sprawach toczących się przed tutejszym Sądem, które nie zostały zamknięte. Zwolnienie do kosztów sądowych tej samej skarżącej w każdej sprawie nie może stanowić reguły. Co do zasady bowiem – zgodnie z art. 199 p.p.s.a. – strona jest zobligowana ponosić koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy stanowi tylko wyjątkowe odstępstwo celem zapewnienia osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na ich opłacenie, realizację prawa obrony swych praw przed sądem. Mając jednak na względzie ilość spraw, stwierdzić należy, że w tej sprawie strona wykazała, że nie jest w stanie opłacić jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.