Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 7 listopada 2007 r. radca prawny T. P. Sprawa została zakończona postanowieniem Sądu z dnia 19 grudnia 2007 r. odrzucającym skargę.
Pełnomocnik w piśmie z dnia 14 stycznia 2008 r. oświadczył, iż skarżący nie udzielił mu stosownego pełnomocnictwa, wskutek czego pozbawiony jest możliwości podejmowania jakichkolwiek czynności w imieniu skarżącego, co w praktyce zakończyło dla niego postępowanie przed sądem administracyjnym. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej w wysokości prawem przewidzianej oraz zwrot udokumentowanych wydatków w kwocie 3,55 zł.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesiony, udokumentowany niezbędny wydatek (koszt przesyłki listowej), tj. łącznie kwotę 223,15 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 6 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wartość przedmiotu zaskarżenia ustalono na kwotę 800 zł, zgodnie z zasadami przyjętymi w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r. sygn. akt I FPS 7/07.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.