Postanowienie WSA we Wrocławiu z 23 maja 2017 r., II SA/Wr 252/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w Wydziale II w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy wielkopowierzchniowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Alicja Palus przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano skarżącej demontaż reklamy wielkopowierzchniowej z zachodniej elewacji budynku przy ul. P. we W. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, ale także o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem skarżącej organ I instancji będzie kontynuował postępowanie w sprawie i zachodzi ryzyko rozpatrzenia jednej sprawy w dwóch różnych postępowaniach (administracyjnym i sądowoadministracyjnym). Taka sytuacja może spowodować nałożenie na skarżącą dotkliwego obowiązku, co może wywołać znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. została wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego", o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (tak też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec tego Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu jest rozstrzygnięciem, które nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na strony prowadzonego postępowania żadnych obowiązków, ani nie nadaje im jakichkolwiek uprawnień, lecz jest orzeczeniem kasacyjnym i jednocześnie powodującym skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jedynym jej prawnie istotnym następstwem może być wydanie przez organ I instancji kolejnej decyzji w przedmiocie spornej reklamy wielkopowierzchniowej, jednak wydanie jakiejkolwiek decyzji w tym przedmiocie nie będzie czynnością nieodwracalną albo powodującą znaczne szkody. Od decyzji I instancji stronom służyć będzie bowiem odwołanie, a kolejną decyzję organu wojewódzkiego zaskarżyć będzie można do sądu administracyjnego. Jednak zaskarżona obecnie decyzja nie może spowodować żadnego ze skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ nie nakłada na stronę określonych obowiązków, nie przyznaje żadnych uprawnień i nie może być realizowana dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji.

Wyjaśnić jeszcze można, że wbrew obawom skarżącej nie dojdzie w sprawie do rozpatrzenia jednej sprawy w dwóch różnych postępowaniach (administracyjnym i sądowoadministracyjnym), ponieważ przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji DWINB, a nie ocena legalności spornych robót budowlanych związanych z reklamą, której dotyczy postępowanie administracyjne przed organami nadzoru budowlanego.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.