Uzasadnienie
Skarżący – Wojewoda Opolski domagał się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Branice z dnia 16 września 2003 r., Nr XI/56/03, w sprawie zmiany kategorii dróg gminnych na drogi wewnętrzne. Powodem zgłoszonego żądania było istotne naruszenie prawa polegające na nie ogłoszeniu przedmiotowej uchwały w trybie zastrzeżonym dla aktów normatywnych, zawierających przepisy powszechnie obowiązujące – Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego.
W odpowiedzi na skargę racje Wojewody Opolskiego uznano za słuszne, czego konsekwencją było podjęcie przez Radę Gminy Branice w dniu 30 marca 2004 r. uchwały Nr XXI/119/04 w sprawie uchylenia uchwały będącej przedmiotem zaskarżenia.
W tej sytuacji faktycznej Wojewoda Opolski, pismem procesowym z dnia 28 kwietnia 2004 r., cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynność procesowa Wojewody Opolskiego w świetle materiału sprawy nie budzi wątpliwości. W związku z tym, że w ocenie Sądu cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne.
Skutkiem tego, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, należało umorzyć postępowanie.