Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 czerwca 2019 r. A. S.A. we W. (dalej jako: M., skarżąca) wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: organ, (...)WINB) z dnia (...) lutego 2019 r. nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia i nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalnego wielorodzinnego przez wykonanie określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca nie wiedziała o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi do czasu otrzymania postanowienia tutejszego Sądu z dnia 22 maja 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, z treści uzasadnienia którego wynikało, że datą wpływu zaskarżonej decyzji do M. była data 12 lutego 2019 r. Skarżąca podkreśliła zatem, że do dnia doręczenia jej wskazanego postanowienia nie miała świadomości, iż skarga została wniesiona przez nią z uchybieniem terminu.
Jednocześnie skarżąca wskazała, że w dniu 12 lutego 2019 r. w przedsiębiorstwie nastąpiła awaria systemu komputerowego służącego do obsługi korespondencji. Z oświadczenia pracownika zatrudnionego przez M. będącego koordynatorem ds. administracyjnych wynika, że przyczyną takiego stanu rzeczy była awaria urządzenia wielofunkcyjnego odpowiadającego za skanowanie korespondencji. W konsekwencji korespondencja przychodząca nie mogła zostać zarejestrowana w systemie i poddana dalszemu obiegowi. Wobec usunięcia usterki technicznej w dniu 14 lutego 2019 r. zaskarżoną decyzję (...)WINB zarejestrowano dopiero tego dnia. Skarżąca podkreśliła, że powyższe okoliczności spowodowały, że to właśnie data 14 lutego 2019 r. została przez nią odczytana jako data wpływu pisma do siedziby M..
W ocenie skarżącej przytoczone okoliczności świadczą o tym, że skarżąca nie mogła mieć świadomości, że decyzja (...)WINB wpłynęła do M. w innej dacie niż ta wskazana w systemie informatycznym, a zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu liczono od 14 lutego 2019 r. zamiast od 12 lutego 2019 r. Z powyższych okoliczności skarżąca wywodzi brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Oprócz oświadczenia pracownika skarżącej odpowiedzialnego za obieg korespondencji, celem uzasadnienia swojego wniosku o przywrócenie terminu skarżąca przedłożyła również wydruk korespondencji mailowej z firmą odpowiedzialną za obsługę techniczną urządzenia skanującego – Konica Minolta, kartę pracy Konic Minolta na okoliczność zaistnienia usterki skanera i daty jej usunięcia, kartę obiegu pisma oraz wyjaśnienia pracownika M. dotyczące daty rejestracji pisma w systemie informatycznym. Wraz z wnioskiem skarżąca złożyła skargę na decyzję (...)WINB z załącznikami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.), jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu.
Oceniając wniosek skarżącej pod kątem spełnienia wymienionych przesłanek należy stwierdzić, że nie wszystkie z nich zostały spełnione, w związku z czym wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności trzeba stwierdzić, że nadany w placówce operatora pocztowego w dniu 7 czerwca 2019 r. wniosek skarżącej został wniesiony w terminie, tj. w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, co w sprawie należy wiązać z datą 31 maja 2019 r., kiedy to doręczono skarżącej odpis postanowienia tutejszego Sądu z dnia 22 maja 2019 r. odrzucającego skargę z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Ponadto, skarżąca właściwie, gdyż zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem (...)WINB.
Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżąca – pomimo uprzedniego złożenia skargi – ponownie, wraz z rozpoznawanym wnioskiem złożyła skargę wraz z załącznikami oraz odpisem.
Ponadto, bezsporne jest, że uchybienie terminu do wniesienia skargi powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem do przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W orzecznictwie zgodnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10 te oraz pozostałe przywołane orzeczenia dostępne na www.cbois.nsa.gov.pl). Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 55/13 oraz z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08).
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazując na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi wskazała na usterkę techniczną urządzenia skanującego korespondencję przychodzącą, co skutkowało zarejestrowaniem wpływu decyzji (...)WINB do siedziby skarżącej w dniu 14 lutego 2019 r. zamiast 12 lutego 2019 r. Skarżąca pozostawała więc w przekonaniu, że nadając w placówce operatora pocztowego skargę w dniu 15 marca 2019 r. zachowuje termin do jej wniesienia, natomiast o przekroczeniu terminu dowiedziała się dopiero z treści uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi.
Odnosząc się do przedstawionej powyżej argumentacji skarżącej należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.) jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych organu II instancji wynika, że decyzja (...)WINB doręczona została M. w dniu 12 lutego 2019 r., co potwierdza pieczęć skarżącej i własnoręczny podpis jej pracownika uprawnionego do obioru pism. Zgodnie z art. 46 § 1 k.p.a. odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Z cytowanego przepisu wynika, że prawidłowo wypełnione poświadczenie odbioru jest dowodem doręczenia przesyłki pocztowej poleconej.
W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę, że jedynym argumentem, który podnosi skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest usterka techniczna urządzenia skanującego, co uniemożliwiło zarejestrowanie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Istotne jest bowiem to, że decyzja została prawidłowo – na co wskazuje prawidłowo wypełnione poświadczenie odbioru – doręczona do rąk pracownika skarżącej w dniu 12 lutego 2019 r.
Jeszcze raz podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa lub wykazała niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, takie natomiast okoliczności nie wystąpiły w rozpoznawanej sprawie.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, zgodnie z którym za zawinienie strony, poza podjętymi przez nią czynnościami lub zaniechaniem podjęcia odpowiednich czynności wynikiem, których doszło do uchybienia terminu, uważa się również zawinienie osób, którym zleciła ona prowadzenie swoich spraw. Dotyczy to również zatrudnionych przez stronę pracowników. Co więcej, procedury bądź sposób organizacji pracy powinny być dostosowane tak, aby zmierzały do uzyskania konkretnych celów lub wypełnienia określonych obowiązków w sposób niewadliwy. Uchybienie wynikłe z przyjętych procedur działania lub błędu pracownika są de facto uchybieniami pracodawcy, obciążającego swymi konsekwencjami wyłącznie tego pracodawcę – stronę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I GZ 517/14).
W świetle przedstawionych powyżej okoliczności, w ocenie Sądu, nie wykazano okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu było niezawinione.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.