Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 stycznia 2013 r. A. P. i G. P. zostały solidarnie wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej przez nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 25 stycznia 2013 r., a zatem zakreślony termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął wraz z dniem 1 lutego 2013 r. (tj. piątek).
W pkt. II wyroku z dnia 20 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. P. i G. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Przepis z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania." (§ 2).
Przywołana wyżej regulacja określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy.
Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając zatem na uwadze fakt, iż A. P. i G. P., mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiściły należnego wpisu sądowego, złożona przez nie skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w pkt. II sentencji wyroku.