Uzasadnienie
W imieniu M.K., pełnomocnik procesowy r. pr. P.J., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, wnosząc jednocześnie o zwolnienie skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismem z dnia 8 maja 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych przez podpisanie skargi, nadesłanie 10 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Powyższe wezwanie doręczono r.pr. P.J. w dniu 13 maja 2014 r., a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął wraz z dniem 20 maja 2014 r. (tj. wtorek).
W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi przez podpisanie skargi, nadesłanie 10 egzemplarzy odpisów skargi oraz złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zaniechanie powyższego uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i uzasadnia odrzucenie skargi. Przepis bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Tut.
Sąd podziela przy tym pogląd, że Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi - jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego - może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 138/14).
W zaistniałych okolicznościach złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy uznać należy za bezprzedmiotowy.
W rezultacie niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.