Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] nakazującą skarżącej rozbiórkę stacji bazowej telefonii komórkowej (oznaczonej nr [...]) wraz z instalacją telekomunikacyjną usytuowaną na dachu budynku zlokalizowanego od strony północnej nieruchomości przy ul. [...] we W. (dz. nr [...], [...], ob. [...]), w części znajdującej się powyżej połaci dachowej ww. budynku, w tym połaci dachu maszynowni dźwigu, (tj. w części obejmującej m. in. podstawę modułową stacji bazowej, na której zamontowano maszty antenowe, maszty antenowe, sześć anten sektorowych oraz antenę radiolinii, szafkę telekomunikacyjną wraz z konstrukcją wsporczą, elementy instalacji telekomunikacyjnej).
W skardze skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku podano, iż w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, przy jednoczesnym braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, istnieje rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonanie rozbiórki na podstawie decyzji obarczonej wieloma wadami stanowić będzie dla skarżącej realną szkodę, w szczególności spółka będzie zmuszona ponieść koszty demontażu stacji bazowej, których by nie poniosła gdyby organ wydał prawidłową decyzję. Na uzasadnienie wniosku skarżąca wskazuje ponadto na szkodę w postaci utraconych korzyści, bowiem nie będzie mogła świadczyć usług telekomunikacyjnych z wykorzystaniem zakwestionowanej przez organ stacji bazowej nr [...].
Co więcej, rzeczona stacja bazowa jest spółce niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej, na co wskazuje fakt wykorzystywania inwestycji na cele związane ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stąd obowiązkiem strony jest wskazanie okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek.
Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi.
Wnioskodawca wskazał, że z rozbiórką stacji bazowej wiąże się poniesienie kosztów demontażu jak również szkoda w postaci utraconych korzyści, bowiem spółka nie będzie mogła świadczyć usług telekomunikacyjnych z wykorzystaniem stacji bazowej nr [...].
Strona skarżąca we wniosku nie podała żadnych przekonujących argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawione argumenty, zdaniem Sądu, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie powodują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy. Dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżąca – w razie uwzględnienia skargi – będzie mogła domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych. Tym bardziej, że we wniosku nie wykazano, jakie konkretnie szkody może ponieść skarżąca na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy.
Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania omówionych już okoliczności. Nie uzasadniono też, że realizacja nakazanej skarżącej rozbiórki może być takim trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić stronę skarżącą wstrzymując wykonanie decyzji.
Podsumowując żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została, w ocenie Sądu, przez skarżącą Spółkę wykazana. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.