Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 listopada sygn. akt II SA/Wr 661/05 uchylającym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...]
W dniu 10 września 2007 r. skarżący nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sporządzone przez siebie pismo zatytułowane "pismo procesowe". W treści tego pisma skarżący wskazał, że jako strona zaskarża błędne postanowienie Sądu z dnia 17 sierpnia 2007 r. sygn. akt. II SA/Wr 273/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 i 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej psa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika w postaci adwokata lub radcy prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych również doradcy podatkowego. Art. 175 § 2 psa zwalnia z tej konieczności – zwanej w nauce prawa – przymusem adwokacko-radcowskim ściśle określony krąg podmiotów w postaci: sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów lub doktorów habilitowanych nauk prawnych, a także Rzecznika Praw Obywatelskich bądź Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.
W świetle art. 177 § 1 psa skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 178 psa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W świetle utrwalonej linii orzeczniczej oraz poglądów doktryny, które Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pełni podziela, sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 psa jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. w sprawie o sygnaturze akt FSK 3/04 Monitor Prawniczy 2004/5/202).
J. K. osobiście sporządził skargę kasacyjną na kończące w sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący nie należy do kręgu podmiotów określonego w art. 175 § 2 psa. Z tego względu mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy należało jego skargę kasacyjną odrzucić.