Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 20 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 273/19

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Alicja Palus
Sędzia WSA Anna Siedlecka
Rozpoznanie
w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2019 r.
Sprawa
sprawy ze skargi I. S. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi jest postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: DWINB, organ odwoławczy) z dnia [...] (nr [...]), którym odmówiono I. S. (dalej: skarżąca) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej: PINB) z dnia [...] (nr [...]) nakazującej skarżącej oraz A.C. wykonać prace budowlane w celu zabezpieczenia budynku przy ul. G. w S. Z akt administracyjnych oraz z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że powyższą decyzję PINB doręczono I. S. na adres do korespondencji: [...] w dniu 28 IX 2017 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 36 akt PINB).

Zatem termin na wniesienie odwołania mijał z dniem 12 X 2017 r. Natomiast odwołanie od ww. decyzji skarżąca nadała w dniu 10 X 2017 r. w niemieckiej placówce pocztowej. Przesyłkę przyjęto w Polsce w dniu 15 X 2017 r. w WER Warszawa. Odwołanie wpłynęło do PINB w dniu 17 X 2017 r. W takim stanie rzeczy odwołanie I. S. od decyzji PINB uznane zostało za wniesione z uchybieniem terminu, co DWINB stwierdził prawomocnym postanowieniem z [...] (nr [...]), doręczonym skarżącej dnia 13 I 2018 r. (skarga oddalona została prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 26 VII 2018 r., II SA/Wr 173/18, wydanym w trybie uproszczonym i doręczonym skarżącej 3 VIII 2018 r.).

Pismem z dnia 24 IX 2018 r. (data nadania w placówce operatora niemieckiego: 25 IX 2018 r., data przyjęcia w Polsce: 28 IX 2018 r.) skarżąca złożyła do DWINB wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W treści wniosku skarżąca wskazała, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, gdyż organy nie poinformowały jej o sposobie i terminie wniesienia odwołania, w sytuacji gdy nadawane jest przy skorzystaniu z usług zagranicznego operatora pocztowego. Do wniosku skarżąca załączyła odwołanie od decyzji.

Postanowieniem z [...] (nr [...]) DWINB odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w świetle art. 58 § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej: k.p.a.) istnieją cztery warunki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu jego wniesienia, dopełnienie wraz z wnioskiem czynności, dla której termin ma być przywrócony oraz uprawdopodobnienie braku swojej winy przez wnioskodawcę.

W ocenie organu odwoławczego skarżąca nie dopełniła jednego z tych warunków, a mianowicie uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Jak podkreślił DWINB skarżąca niewątpliwie dowiedziała się o uchybieniu terminu z postanowienia DWINB z [...] (nr [...]), którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania, z którego treści wynikały również przyczyny stwierdzenia uchybienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 13 I 2018 r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżąca nadała dopiero w dniu 28 IX 2018 r., zaś datą przyjęcia przesyłki zawierającej wniosek w Polsce jest 29 IX 2018 r.

Nie godząc się z przytoczonym postanowieniem DWINB skarżąca wskazała w skardze skierowanej do tutejszego Sądu, że organ odwoławczy bezpodstawnie stosuje wymóg dopełnienia terminu. W pozostałym zakresie skarga odnosi się do kwestii merytorycznych sprawy w przedmiocie nałożonych na skarżącą obowiązków przywrócenia nieruchomości do właściwego stanu technicznego ze szczególnym podkreśleniem kolaboracji funkcjonariuszy państwowych z przestępcami i braku podstaw do żądania od skarżącej odbudowania domu, który został uprzednio ograbiony i spalony.

W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie DWINB odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w Z. nakazującej skarżącej oraz A. C. wykonać prace budowlane w celu zabezpieczenia budynku przy ul. G. w S. Podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia jest m.in. przepis art. 58 k.p.a., zgodnie z którym przywrócenie terminu następuje na prośbę zainteresowanego, a przesłanką podjęcia takiego rozstrzygnięcia jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (§1). Ponadto, skuteczność prośby uzależniona jest od jej wniesienia w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz od jednoczesnego dopełnienia uchybionej czynności (§ 2). Z kolei zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy przyjął, że skarżąca co prawda uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, lecz nie dochowała terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę ocenę tę podziela. Istotnie bowiem wobec treści pouczenia ujętego w decyzji PINB, skarżąca mogła nie mieć świadomości, że dla zachowania 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania konieczne jest, by w trakcie jego biegu przesyłka zawierająca to odwołanie została przyjęta w polskiej placówce operatora pocztowego.

Zauważyć bowiem należy, że skarżąca nadała przesyłkę z odwołaniem w niemieckiej placówce pocztowej podczas biegu terminu do wniesienia odwołania, który jednak upłynął zanim przesyłka została przyjęta w Polsce. Wobec powyższego w ocenie Sądu skarżąca zachowała staranność, jaką można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Niemniej, staranności tej zabrakło w zakresie dochowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Organ odwoławczy uznał, że skarżąca dowiedziała się o przyczynach uchybienia najpóźniej z dniem zapoznania się z treścią postanowienia DWINB stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (13 I 2018 r.). Z tym momentem skarżąca dowiedziała się o sposobie liczenia terminu do wniesienia odwołania w przypadku nadania pisma za granicą. Wiedza skarżącej w tym zakresie wywołała ustanie przyczyny uzasadniającej uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że przy obliczaniu 7-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania należałoby dodatkowo uwzględniać ewentualne postępowanie sądowoadministracyjne, to skarżąca w dniu 3 VIII 2018 r. otrzymała wyrok tut. Sądu z 26 VII 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 173/18 oddalający skargę skarżącej na postanowienie DWINB stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania (okoliczność znana z urzędu – akta sprawy o sygn. II SA/Wr 173/18).

Tymczasem skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopiero pismem z dnia 24 IX 2018 r. (k. 1 akt DWINB), które zostało przyjęte w Polsce – WER Warszawa – 28 IX 2018 r., a zatem z uchybieniem 7-dniowego terminu do złożenia takiego wniosku.

W ocenie Sądu rację ma zatem DWINB, twierdząc, że nie można uznać w przedmiotowej sprawie, iż skarżąca zachowała 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. DWINB dokonał prawidłowej oceny okoliczności sprawy i nie naruszył mającego w sprawie zastosowania art. 58 k.p.a. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu uchybień, co oznacza, że nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

W niniejszej sprawie zastosowanie znalazł art. 119 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.