Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przez wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej dalej - w skrócie jako p.s.a.
Skarżący, pismem z dnia 3 marca 2004 r. cofnął skargę, a Sąd nie stwierdził - na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie -że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa. W ocenie Sądu, wcześniej zakwestionowana przez skarżącego decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i wiąże Sąd.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a., w związku z art. 60 p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu.
Dlatego Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.