Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 21 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 2760/03

Uzasadnienie

W rozpoznawanej sprawie skargę na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Miejskiej w B. skarżący złożyli w Urzędzie Pocztowym "[...]" w dniu [...]r. wskazując, iż "Gmina B. zlekceważyła ich wezwanie do usunięcia naruszeń spowodowanych w/w uchwałą o czym świadczy brak odpowiedzi."

Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący wystąpili w dniu [...]r. do Burmistrza B. z wezwaniem do usunięci naruszenia ich interesu prawnego spowodowanego uchwałą Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. Nr [...].

Ze znajdującego się w aktach pisma z dnia [...]r. ([...]) Przewodniczącego Rady Miejskiej w B. wynika, iż "Komisja Budżetu, Finansów i Planowania po posiedzeniu z dnia [...] r., po zapoznaniu się z w/w wezwaniem skarżących, podtrzymała stanowisko Burmistrza B. przedstawione w piśmie [...] z dnia [...]r."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest także właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników /art. 227 k.p.a./.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje jedynie stosownie do art. I § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1. decyzje administracyjne;
2. 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podle- 1 sygn. akt II SA/Wr 2760/03 gają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w mniejszej sprawie.

Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym / Dz.U. z 200Ir. Nr 142, poz.1591 ze zm./, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Warunkiem zaskarżenia określonym w tym przepisie jest więc bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi być w formie uchwały.

Z akt niniejszej sprawy niewątpliwie wynika, że skarżący spełnili warunek określony w cyt. wyżej art. 101 ust. 1, poprzez wezwanie Rady Miejskiej w B. w dniu [...] r. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B. Bezspornym również jest fakt, iż Rada Miejska w B. nie odpowiedziała w ustawowym terminie na powyższe wezwania, bowiem pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. nie tylko nie odpowiada wymogom formalnym odpowiedzi na wezwanie (powinna to być uchwała rady miejskiej - zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2000 r., I SA 794/00, LEX nr 57172) ale również kwestionowane przez skarżących jest nawet doręczenie im tego pisma.

Jednakże kolejnym warunkiem skuteczności wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym było dochowanie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z linią orzecznictwa wypracowaną na tle stosowania art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm./ obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r., w przypadku braku uchwały organu w sprawie wezwania, 30 dniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od upływu dwóch miesięcy od wniesienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym)- zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie Siedmiu Sędziów z dnia 4 maja 1998r. (sygn. akt FP 1/98; ONSA 1998/3. poz.78); postanowienie składu Siedmiu Sędziów z 28 lutego 2002 r. (II SA 3162/01, LEX nr 109332).

Przyjęcie powyższego stanowiska, aktualnego również w obecnym stanie prawnym (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz pod red. T.Woś, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2005 r., str. 244), nakazuje oznaczyć ostateczny terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie na dzień [...]r.

Mając na uwadze, iż skarżący składając skargę dopiero w dniu [...]r. złożyli ją z uchybieniem ustawowego terminu (art. 53 § 1 u.p.s.a.), to skargę tę należało odrzucić w oparciu o przepis art.58 § 1 pkt 2 u.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.