Uzasadnienie
L. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...] r. nr [...], którą uchylono decyzję Starosty Ż. z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Z. wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego, to jest [...] oraz na szczególne korzystanie z wód, to jest [...]. Uchylając decyzję starosty, organ regionalny przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. wniósł o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 5 czerwca 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu (oryginał lub uwierzytelniona kopia) wskazującego na uprawnienie J. M. (podpisanego pod skargą) do reprezentacji strony skarżącej w dniu wniesienia skargi (uchwała zarządu województwa o powołaniu na stanowisko i statut LZMiUW) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (powołano się przy tym na art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 28 i art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wezwanie to doręczono w dniu 12 czerwca 2014 r. (dowód doręczenia: k. 23 akt sądowych).
W dniu 23 czerwca 2014 r. do akt sądowych wpłynęło pismo skarżącego, do którego dołączono kopię uchwały Nr [...] Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa Dyrektorowi LZMiUW w zakresie zwykłego zarządu jednostką oraz kopię statutu LZMiUW.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Wyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia należy rozpocząć od stwierdzenia, że skarżący L. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z. jest niewątpliwie jednostką organizacyjną posiadającą zdolność sądową. Stosownie do przepisu art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jednostki takie dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast przepis art. 29 p.p.s.a. stanowi, że organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Jak wynika z akt sądowych, w niniejszej sprawie do skargi (pierwsza czynność procesowa) nie dołączono żadnego dokumentu wskazującego na umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej. Nie ulegało jednak wątpliwości, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny skargi, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a więc na wezwanie sądu. Wobec tego wystosowano wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, które zostało skutecznie doręczone w dniu 12 czerwca 2014 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia braku skargi biegł więc do dnia 19 czerwca 2014 r., a ponieważ był to dzień ustawowo wolny od pracy za ostatni dzień terminu należy przyjąć dzień 20 czerwca 2014 r. (piątek).
Pismo zawierające w załączeniu dokumenty mające wskazywać na umocowanie do reprezentacji strony skarżącej nadano w dniu 18 czerwca 2014 r. za pośrednictwem InPost sp. z o.o. (koperta: k. 31 akt sądowych). Przesyłka ta dotarła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 23 czerwca 2014 r. (prezentata: k. 24 akt sądowych).
Rozważenia zatem wymagało, czy brak formalny skargi został uzupełniony przez skarżącego w terminie. Z treści art. 83 § 3 p.p.s.a. wynika, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W myśl art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1529) przez "operatora wyznaczonego" należy rozumieć operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych. Stosownie do art. 178 ust. 1 i art. 192 cytowanej ustawy, w okresie 3 lat od dnia jej wejścia w życie, to jest do dnia 31 grudnia 2015 r. Poczta Polska SA pełni obowiązki operatora wyznaczonego.
Następnie sąd ustalił, że spółka InPost sp. z o.o. jest wpisana jest do rejestru operatorów pocztowych prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej pod numerem B-00520. Natomiast spółka Poczta Polska SA jest wpisana do ww. rejestru pod numerem B-00106 oraz pod numerem A-00001, a wpisy te potwierdzają, że podmiot ten ma status operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych.
Uwzględniając powyższe należy powiedzieć, że skoro obecnie Poczta Polska SA pełni obowiązki operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych, to oddanie przesyłki w placówce pocztowej innego operatora pocztowego nie jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a. Wobec tego, zdaniem sądu rozpoznającego skargę, brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie, ponieważ pismo nadane za pośrednictwem InPost sp. z o.o. w dniu 18 czerwca 2014 r. dotarło do sądu w dniu 23 czerwca 2014 r., a więc po upływie terminu 7-dniowego do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Poza oceną sądu pozostać musi w tym wypadku, czy nadesłane przez skarżącego dokumenty w istocie należycie wskazują na umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wynika z zastosowania art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.