Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest postanowienie organu pierwszej instancji, tj. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] Nr [...], którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego przy ul. [...] na działce nr [...] we W. oraz nałożono obowiązek na S.M. przedłożenia określonych dokumentów.
Na postanowienie to, zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, nie przysługiwało zażalenie do organu II instancji, jednakże mogło ono być kwestionowane przez stronę w odwołaniu od decyzji (art. 142 kodeksu postępowania administracyjnego). Zatem, jeżeli zostanie wniesiona do sądu administracyjnego skarga na decyzję wydaną przez WINB we W., to również będzie ono podlegało kontroli przez ten sąd. Obecnie kontrola ta jest niedopuszczalna.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie ani nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie.
Stąd należało uznać skargę S.M. za niedopuszczalną, co obligowało do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.