Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr WKT 5520.4/137/03 Starosta Powiatowy w W., powołując się na przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j. t. Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 515 z późn. zm.) cofnął K. F. prawo jazdy kat. B nr [...]nr druku serii [...]wydane dnia [...]r. przez Urząd Rejonowy Oddział Komunikacji w W., zobowiązując go do niezwłocznego zwrócenia dokumentu prawa jazdy do tamt. Urzędu.
W uzasadnieniu podał, że cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami uzasadnia następująco:
- 1. Kolegium ds. Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym w W. postanowieniem nr [...] zatrzymało stronie prawo jazdy kat. B z dniem [...]r. W dokumentach brak było rozstrzygnięcia sprawy. W związku z tym wystąpiono do Sądu Rejonowego w W. o przesłanie rozstrzygnięcia sprawy. Z udzielonej odpowiedzi, odpisu postanowienia i zwrotnego potwierdzenia odbioru prawa jazdy wynika, że czas zatrzymania prawa jazdy biegł od dnia [...]r. do [...]r., tj. przez okres 14 miesięcy, a więc okres dłuższy niż rok.
- 2. Umorzenie postępowania w sprawie nastąpiło z powodu przedawnienia karalności wykroczenia, nie stwierdzono tym samym winy ani też uniewinnienia strony od postawionych zarzutów.
- 3. W dniu [...]r. skarżący otrzymał skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w którym to skierowaniu został poinformowany o skutkach nie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji.
- 4. Do dnia [...]r. skarżący nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w związku z czym orzeczono jak w wydanej decyzji.
W odwołaniu od powyższej decyzji K. F., podnosząc zarzut naruszenia art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) w związku z art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym polegające na bezzasadnym skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w sytuacji, gdy żadne przesłanki natury faktycznej, ani prawnej nie uzasadniały skierowania w tym trybie, domagał się uchylenia wydanych w sprawie decyzji.
W uzasadnieniu podniósł, że po zwrocie prawa jazdy w dniu [...]r. do dnia dzisiejszego korzysta z uprawnienia do kierowania pojazdami i w czasie tym nie nastąpiły żadne okoliczności pozwalające na powzięcie wątpliwości co do kwalifikacji skarżącego do kierowania pojazdami.
Po rozpatrzeniu powyższego odwołania zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 515 z późn. zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazało, że zgodnie z art. art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepodania się sprawdzeniu kwalifikacji określonemu w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W myśl zaś art. 114 ust. 1 pkt 1 kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem skierowana decyzją starosty w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji lub też na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
W niniejszej sprawie organ I instancji skierował K. F. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy w związku z uzasadnionymi zastrzeżeniami co do posiadanych kwalifikacji, tj. na egzamin w zakresie prawa jazdy kat. B. Decyzja ta jest ostateczna. W tej sytuacji przedmiotem postępowania przed Kolegium w niniejszej sprawie nie jest zasadność skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji a jedynie zasadność cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem.
W ocenie Kolegium nie budzi wątpliwości, że K. F. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji mimo istnienia ostatecznej decyzji nakładającej na niego taki obowiązek. W tej sytuacji zasadnym było zdaniem Kolegium cofnięcie mu posiadanych uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym na postawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.
Mając powyższe na uwadze organ orzekł jak w zaskarżonej decyzji.
W skardze na powyższą decyzję K. F. podtrzymał twierdzenia zawarte w odwołaniu, domagając się uchylenia wydanych w sprawie decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawujący zgodnie z art. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem uznał, że wydane w sprawie decyzje zostały podjęte z naruszeniem przepisów prawa.
Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 515 z późn. zm.). W podstawie prawnej wydanych sprawie decyzji organy rozpatrujące sprawę powołały przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) owej ustawy, zgodnie z którym: "Decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepodania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1." W myśl zaś art. 114 ust. 1 pkt 1: "Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty: a) w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji, b) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1." Ostatnio wymieniony przepis stanowi, że: "Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji."
W uzasadnieniu wydanych w sprawie decyzji organy administracji wskazały jako przyczynę cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji. Organ I instancji ustalił, że w dniu [...]r. skarżący otrzymał skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w którym to skierowaniu został poinformowany o skutkach nie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji. Ustalił również, że do dnia [...]r. skarżący nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Okoliczność ta była podstawą podjęcia przez organ I instancji decyzji zaskarżonej treści utrzymanej następnie w mocy przez organ II instancji.
Z kolei w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy ustalił, że w niniejszej sprawie organ I instancji skierował K. F. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w związku z uzasadnionymi zastrzeżeniami co do posiadanych kwalifikacji, tj. na egzamin w zakresie prawa jazdy kat. B oraz, że decyzja ta jest ostateczna. Powyższe ustalenie faktyczne w związku z treścią art. art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy zdecydowało o sposobie rozstrzygnięcia sprawy.
W aktach administracyjnych na k. 20 znajduje się decyzja Starosty Powiatowego w W. z dnia [...]r. nr w rejestrze [...]o skierowaniu skarżącego "na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy w związku z uzasadnionymi zastrzeżeniami co do posiadanych kwalifikacji na egzamin teoretyczny – praktyczny w zakresie prawa jazdy kat. B." W piśmie przewodnim z dnia [...]r. nr [...]organ przesyłając skarżącemu w/w decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wskazał, iż w związku ze złożonym wnioskiem o wymianę prawa jazdy kat. B po weryfikacji dokumentów stwierdzono, że w dniach od [...]r. do [...]r. miał on zatrzymane prawo jazdy, to jest ponad rok, w związku z czym podlega kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.
Podobnie w pkt 1 uzasadnienia wydanej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...]r. organ I instancji powołał się na fakt zatrzymania skarżącemu prawa jazdy na 14 miesięcy, tj. na okres dłuższy niż rok. W oparciu o dowody, których brak w nadesłanych aktach administracyjnych, organ ten ustalił, że czas zatrzymania skarżącemu prawa jazdy biegł od dnia [...]r. do dnia [...]r., tj. przez okres 14 miesięcy, a więc okres dłuższy niż rok. Tymczasem o zatrzymaniu prawa jazdy na okres przekraczający 1 rok mowa jest w przepisie art. 114 ust. 1 pkt 2) lit. b) omawianej ustawy, zgodnie z którym: "Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok." Sytuacja faktyczna i prawna skarżącego nie jest tożsama z sytuacją określoną normą art. 114 ust. 1 pkt 2) lit. a) omawianej ustawy.
Skarżący nie ubiega się bowiem o zwrot prawa jazdy lecz o jego wymianę. Z powyższego wynika, że organ I instancji rozstrzygając niniejszą sprawę odnosi się do okoliczności z art. 114 ust. 1 pkt 2) lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, a wskazuje na przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy podając, że "w dniu [...]r. skarżący otrzymał skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym". Owa sprzeczność daje podstawę do przyjęcia, że zarówno decyzja zaskarżonej treści, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji oraz decyzja ostateczna Starosty Powiatowego w W. z dnia [...]r. nr w rejestrze [...]o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji została podjęta z istotnym naruszeniem przepisów postępowania oraz naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Powyższe uchybienia skutkowały konieczność uchylenia wydanych w sprawie decyzji, co orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Uchybienia te skutkowały także konieczność uchylenia decyzji Starosty Powiatowego w W. z dnia [...]r. nr w rejestrze [...]o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na podstawie art. 135 w związku z art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uchylenie ostatnio wymienionej decyzji jest bowiem niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Sąd nie orzekł o wykonaniu zaskarżonej decyzji z uwagi na jej charakter.
O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.