Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 285/05

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 285/05, wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławianie nie uwzględnił wniosku skarżącej D. W. o odroczenie rozprawy do czasu rozpoznania jej skarg złożonych na orzeczenia wcześniej wydane, a w szczególności do czasu rozpoznania sprawy o sygnaturze II SA/Wr 177/04, ewentualnie o zwrócenie się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pytaniem prawnym, czy dopuszczalne jest rozpoznanie spraw ze skarg na później wydane orzeczenia, podczas gdy nie są rozstrzygnięte sprawy dotyczące orzeczeń wcześniejszych. W motywach tego postanowienia podano, iż wydane wcześniej orzeczenie administracyjne nie ma wpływu na sposób rozstrzygnięcia kwestii formalnej stanowiącej przedmiot niniejszej sprawy.

Pismem z dnia 16 stycznia 2009 r., złożonym osobiście w Sądzie w dniu 19 stycznia 2009 r., skarżąca D. W. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8) odrzucenie zażalenia;
9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10) ukaranie grzywną.

Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane "w przypadkach przewidzianych w ustawie", o których mowa w powyższym przepisie, to:

1. 1) postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie (art. 33 § 2),
2. 2) postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia (art. 86 §3),
3. 3) postanowienie o odrzuceniu niedopuszczalnego lub spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu (art. 88),
4. 4) postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w ramach tzw. autokontroli (art. 195 § 2),
5. 5) postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1); w tym wypadku zażalenie można wnieść tylko wtedy, gdy strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy,
6. 6) postanowienie wydane w wyniku wniesienia sprzeciwu od postanowień i zarządzeń referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy (art. 260),
7. 7) postanowienie o cofnięciu przyznania prawa pomocy (art. 263),
8. 8) postanowienie o wstrzymaniu bądź o odmowie wstrzymania wykonania orzeczenia, o którego wzruszenie wystąpiono w trybie skargi o wznowienie postępowania (art. 284),
9. 9) postanowienie co do odtworzenia akt (art. 297),
10. 10) postanowienie co do podjęcia dalszego postępowania po odtworzeniu akt (art. 298).

Jakkolwiek art. 194 stanowi, że zażalenia przysługują na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, to jednak z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, np. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1).

W rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżącej zostało złożone na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 285/05, nie będące żadnym z aktów, na które ustawa przewiduje możliwość złożenia zażalenia. Przedmiotem zażalenia nie jest bowiem każde postanowienie Sądu, ale tylko takie, które zostało wyraźnie wskazane przez ustawodawcę. Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z wyżej wymienionych postanowień, na które ustawodawca przewidział możliwość złożenia zażalenia, a zatem zażalenie na takie postanowienie nie jest dopuszczalne.

W tym stanie rzeczy – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.