Uzasadnienie
A S.A. w P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] nr [...], zapadłą w przedmiocie przywrócenia funkcjonowania Zakładowej Służby Ratowniczej w Bazie Magazynowej Nr [...] w K. w terminie do dnia 31 grudnia 2003 r.
Pismem procesowym z dnia 15 stycznia 2004 r. skarżący cofnął skargę, podnosząc, iż doszedł do porozumienia z organem administracyjnym w osobie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. w sprawie dalszej prolongaty zobowiązania nałożonego zaskarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, bądź połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana (art. 232 § 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 ustawy).
Czynność procesowa skarżącego w świetle materiału sprawy, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości. Jest zatem skuteczna.
W związku z tym, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne.
Skutkiem tego, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, należało umorzyć postępowanie.
Orzeczenie nie zawiera wzmianki w przedmiocie zwrotu wpisu, gdyż - jak wynika z akt sprawy - skarga do chwili jej cofnięcia nie została opłacona.